Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

z historii 37 pp

 Images: 2016SwietoPulkowe  7.JPG

37 Łęczycki Pułk Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiegooddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

W swej tradycji pułk nawiązywał do 4 Pułku Strzelców Pieszych Księstwa Warszawskiego. Zalążek pułku powstał w Przemyślu w listopadzie 1918. Od 25 lutego 1919 nosił nazwę 37 Pułku Piechoty, a w latach 1920-1937 - 37 Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej. W wojnie polsko-ukraińskiej walczył o otwarcie drogi do broniącego się Lwowa zajmując Gródek Jagielloński a następnie brał udział w walkach o Sambor, Drohobycz i Stanisławów, nad Dniestrem i Zbruczem.

W wojnie polsko-bolszewickiej, do lipca 1920, brał udział w walkach pod Korosteniem, Koziatynem i Żukowcem, nad Berezyną, Niemnem i Bugiem. W sierpniu uczestniczył w zwycięskim boju pod Baboszewem, po czym został przetransportowany w rejon Lwowa, gdzie po ciężkich walkach zajął Rohatyn i w pogoni za nieprzyjacielem doszedł do Wiśniowca. Po zakończonej wojnie został rozlokowany w Kutnie i Łęczycy.

W przewrocie majowym 1926 wziął udział w walkach w Warszawie po stronie marszałka Józefa Piłsudskiego.

W składzie Armii "Poznań", a później Armii "Pomorze" brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Od Wągrowca przez Inowrocław, okolice Kutna dotarł na pola bitwy nad Bzurą, gdzie walczył do 18 września 1939, po czym resztki pułku przekroczyły Bzurę i przez Puszczę Kampinoską dotarły do Warszawy. Po kampanii wrześniowej pułk został rozwiązany.

Historia 37 Pułku Piechoty sięga czasów napoleońskich i Księstwa Warszawskiego, gdyż 37 pp przejął tradycje bojowe 4 Pułku Strzelców Pieszych z lat 1806-1813.

25 lutego 1919 roku dokonano zmiany nazwy pułku – odtąd nosił nazwę 37 Pułku Piechoty. Wiosną 1919 roku pułk zdobył Sambor i Drohobycz. Brał też udział w zdobyciu miasta Stanisławów. Od 13 do 16 czerwca 1919 pułk bronił przepraw nad rzeką Dniestr.

Od 28 czerwca brał udział w walkach nad rzeką Zbrucz, a w lipcu 1919 przerzucony został na front wołyński, gdzie toczył walki z oddziałami ukraińskimi. Od 5 sierpnia pełnił rolę zabezpieczającą. 3 kwietnia 1920 dowódcą 37 pułku piechoty został mjr Józef Kuś.

W czasie, kiedy bitwa warszawska zakończyła się pełnym zwycięstwem i armie polskie przeszły do pościgu za wrogiem, na froncie południowym pod Lwowem toczyły się nadal ciężkie walki. W celu powstrzymania ewentualnej ofensywy wojsk sowieckich przerzucono w ten rejon 4 Dywizję Piechoty, a w jej składzie pułk, który został skierowany do Chodorowa. 7 września 1920 pułk stacza ciężkie walki z oddziałami sowieckimi. Pamięć tych walk, w których po raz pierwszy w czasie wojny polsko-bolszewickiej wzięły udział wszystkie bataliony razem, pułk uwiecznił obierając datę 9 września za dzień święta pułkowego. Jeszcze przez kolejne dni broni Rohatyna przed kontratakami oddziałów sowieckich. Pułk, uzupełniony trzema kompaniami marszowymi w dniu 13 września, w składzie 4 Dywizji Piechoty, w pościgu za nieprzyjacielem doszedł do Wiśniowca, by 25 września, transportem kolejowym, przebazować się do Grodna jako odwód naczelnego dowództwa. Skierowany przez 2 Dywizję Piechoty Legionów, w dniu 12 listopada pułk przez Grodno i Łomżę odszedł do Ostrołęki, gdzie do 28 kwietnia 1921 pełnił służbę graniczną, po czym wrócił do Kutna i Łęczycy.

Dowództwo i sztab pułku, oraz bataliony I i II zostały rozlokowane w Kutnie, w koszarach po byłym rosyjskim 4 Pułku Strzelców, III batalion został zakwaterowany w Łęczycy w budynku poklasztornym. Koszary były ciasne, brakowało wielu podstawowych sprzętów, koszary nie były skanalizowane, nie było placu ćwiczeń, stosownych magazynów a strzelnica miała długość zaledwie 100 m.

Święto pułku początkowo obchodzono 9 września, na pamiątkę zwycięstwa pod Rohatyniem, zaś od 1934  w dniu  26 maja, w rocznicę innej zwycięskiej bitwy stoczonej w 1920 pod Żukowcem.

W związku z napiętą sytuacją społeczną, w okresie od października do grudnia 1923, pułk przebywał w Warszawie (stacjonując na Powązkach w dawnych magazynach rosyjskich), pełniąc służbę wartowniczą.

Bardzo istotnym wydarzeniem w dziejach pułku był udział w przewrocie majowym Marszałka Józefa Piłsudskiego. Większość pułku dowodzonego przez płk SG Władysława Bortnowskiego opowiedziała się zdecydowanie po stronie Marszałka.

Minister Spraw Wojskowych rozkazem z 12 kwietnia 1937 nadał pułkowi, na wniosek jego dowództwa, "szefostwo honorowe" księcia Józefa Poniatowskiego i zezwolił na noszenie przez żołnierzy, na patkach, herbu Ziemi łęczyckiej, a na naramiennikach inicjałów "JP". Dotychczasowa nazwa -37 Pułk Piechoty Ziemi Łęczyckiej, zastąpiona została nową - 37 Łęczycki Pułk Piechoty im. księcia Józefa Poniatowskiego. Na odznace pułkowej umieszczono koronę książęcą (mitrę).

Od października do końca listopada 1938 pułk przebywał w Karpatach, w rejonie miejscowości Nadwórna i Delatyń, w związku z rozbiorem Czechosłowacji na mocy układu monachijskiego.

Społeczeństwo kutnowskie i łęczyckie dawało liczne dowody uznania i szacunku dla tradycji i dokonań pułku – fundując sztandary, tablice pamiątkowe,  tworząc Towarzystwo Przyjaciół 37 pp fundując, dla ubarwienia oprawy uroczystości pułkowych, komplet mundurów historycznych nawiązujących do tradycji 4 Pułku Strzelców Pieszych, nadając imię pułku okolicznym szkołom i inne.

W 1939 pułk zmobilizowany został w alarmie. W kampanii wrześniowej pułk stracił bez mała 50% swojego stanu osobowego – w poległych, rannych i wziętych do niewoli. W wyniku ciągłych walk i poniesionych strat w dniu 18 września jednostka uległa praktycznie rozsypce. Pojedyncze grupy żołnierzy usiłowały jeszcze podejmować walkę. Po kampanii wrześniowej pułk nie został odtworzony.

Sztandary

Staraniem mieszkańców ziemi łęczyckiej powstał komitet chorągwiany, który uzyskał zezwolenie na nazwanie pułku 37 Pułkiem Piechoty Ziemi Łęczyckiej i ufundował chorągiew. Uroczystość wręczenia odbyła się 23 maja 1920. Ponieważ w tym czasie pułk przebywał "w polu" chorągiew, z rąk ministra spraw wojskowych, gen. Józefa Leśniewskiego odebrała delegacja oficerów, podoficerów i szeregowych. Do czasu powrotu pułku z wojny była ona przechowywana w dowództwie batalionu zapasowego. W 1933 została przekazana do Muzeum Wojska Polskiego.

W piętnastolecie istnienia pułku, 26 czerwca 1933, Prezydent RP prof. Ignacy Mościcki wręczył pułkowi nowy sztandar. W czasie Bitwy nad Bzurą, koło Iłowa został on oddany na przechowanie miejscowemu rolnikowi i od tamtej pory ślad po nim zaginął.

Odznaka

Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk nr 36, poz. 394 z 22 grudnia 1928 roku. Odznaka ma kształt krzyża Orderu Virtuti Militari, którego ramiona emaliowane są w kolorze granatowym. Na krzyż nałożona jest tarcza herbowa Ziemi Łęczyckiej, na której wpisano inicjały ZŁ. Tarcza zwieńczona jest koroną. Na ramionach krzyża wpisano numer, inicjały i datę powstania pułku 37 PP 3 XI 1918. Dwuczęściowa - oficerska, wykonana w tombaku srebrzonym i złoconym, emaliowana. Wymiary: 43x43 mm. Wykonanie: Paweł Bobkowicz - Łódź, także Bronisław Grabski - Łódź.

Informacje o 37 pp pochodzą ze strony internetowej  Wikipedii.

 

 

· redakcja dnia maj 22 2017 21:04:49 · 0 komentarzy · 20 czytań · Drukuj

Relacja z wyprawy edukacyjnej śladami Szaloma Asza

 

      Images: SLADAMISZALOMAASZA 1.JPGTowarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej wspólnie z Gimnazjum nr 1 i Gimnazjum nr 2, zorganizowało w ramach realizacji zadania publicznego pn.  „Miasteczka  Szaloma Asza  - Kutno i Kazimierz nad Wisłą” finansowanego przez Prezydenta Miasta Kutno, wyjazd  gimnazjalistów do miejsc związanych z  pisarzem Szalomen Aszem urodzonym w Kutnie.

Szalom Asz  mieszkał przez jakiś czas  w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, żydowskim miasteczku. Zauroczony   klimatem  miasta, a głównie  zainspirowany malowniczo płynącą w dolinie Wisłą napisał  powieść „Miasteczko” wydane w 1904 r., które  to otworzyło mu drzwi do sławy.

         Towarzystwo Przyjaciół Janowca  przy wsparciu finansowym Społecznej Fundacji Miasta Kutno i Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, w  2004 r. wznowiło wydanie niedostępnej  wówczas  powieści.

Gimnazjaliści zapoznali się z historią Kazimierza Dolnego i jej ciekawymi zabytkami: najstarszym -basztą z XIII w. Górą Trzech Krzyży jako pamiątka po epidemii cholery, organami z 1625 r.- najstarsze w Polsce, do dziś używanymi i pięknymi renesansowymi  kamieniczkami mieszczan, kupców i rzemieślników na Dużym Rynku i zespołem zamkowym z XIV w. Dowiedzieli się, że Kazimierz Dolny był mekką malarzy, a i dziś jest to przyczółek elit. W okresie międzywojennym malarz, rektor uczelni Sztuk Pięknych  Tadeusz Pruszkowski przywoził swoich studentów na plenery, gdzie  z Góry Trzech Krzyży malowali pejzaże miasta,  obrazy te znajdują się w Nowym Jorku   jako najlepsze prace zgłoszone w  światowym konkursie malarskim. Obecnie w Kazimierzu jest 60 galerii sztuki.

Zwiedziliśmy Mały Rynek, który był światem żydowskim, Żydzi stanowili 60 % społeczności  miasta, tu znajduje się dobrze zachowana drewniana jatka koszerna, synagoga  murowana – dziś mieszcząca galerię  fotografii  świata żydowskiego,  zrobionych w latach 1930-1931  przez słynnego fotografika Benedykta Dorysa  zawierających wszystko co trzeba aby świat, którego już nie ma ożył,  synagoga mieści także dom noclegowy, kawiarnię z pamiątkami - symbolami kultury żydowskiej  takie jak: jad, menora, mezuza, książki i koszerne alkohole. Jest również restauracja polsko-żydowska.

     Images: MIASTECZKO SZALOM ASZ.jpg    Dowiedzieliśmy się, że w czasie II wojny światowej, wszyscy Żydzi z Kazimierza zostali zgładzeni w obozach:  Majdanku, Sobiborze i Bełżcu. Odwiedziliśmy również cmentarz żydowski ze ścianą płaczu, zbudowaną z macew cmentarnych, przewodnik  opowiedział o symbolice na macewach, z których można odczytać przebieg życia zmarłej osoby.

 Atrakcją wyprawy był lessowy Wąwóz Korzeniowy jako ciekawostka przyrody naturalnej, a powstała przez jeżdżące tamtędy wozy konne. Popłynęliśmy statkiem „Kazimierz Wielki” w rejs po Wiśle, dojeżdżając kolejką do Janowca. Zwiedziliśmy  ruiny zamku twierdzy z dwoma dziedzińcami dla czeladzi i rycerstwa  i bardzo ciekawą historią  o właścicielach oraz sale wystawowe.  Był to jedyny  prywatny zamek w PRL do 1975 r., wykupił go skarb państwa  dla  Muzeum Nadwiślańskiego. Obejrzeliśmy  również przepiękny, wydawałoby się tętniący do dziś życiem, dwór z XVII w.  i park dworski.

Na koniec spotkaliśmy się z wiceprezesem Towarzystwa Przyjaciół Janowca Panem Leszkiem Kwaskiem, który opowiedział nam nie tylko wiele ciekawostek o kulturze żydowskiej, ale też o ostatnim właścicielu zamku,  majętnym pasjonacie Leonie Kozłowskim, który ratował ruiny zamku, stworzył sale wystawowe, zgromadził eksponaty, zapraszał wpływowych gości i naukowców dla ocalenia pamięci i zachowania zewnętrznych murów zamku. Jednak jego możliwości finansowe przerosły go i sprzedał zamek za 1 mln zł. skarbowi państwa.

           Usłyszeliśmy  też  o działalności wydawniczej Towarzystwa, które istnieje 22 lata ma 200 członków,  wydało 50 książek, a wydaje także  Gazetę Janowiecką i  rocznik Notatnik Janowiecki (wydano już  20 tomów).  Gmina Janowiec liczy 1 tys. mieszkańców,  kiedyś miała prawa miejskie, dziś jest wsią.

        Images: SLADAMISZALOMAASZA 2.JPG   
W czasie powrotu  do domu przeprowadzono konkurs wiedzy  o Szalomie Aszu i kulturze żydowskiej. Okazało się, że młodzież wspaniale zapamiętała przekazane  przez przewodników informacje, a w trakcie opowieści zadawała im wnikliwe pytania. Odkrywaliśmy  ślady kultury żydowskiej i życie  Szaloma Asza w Kazimierzu oraz poznawaliśmy  związki  kultury żydowskiej naszego miasta z Kazimierzem nad Wisłą. Była to wspaniała lekcja  przeszłości  i świata, którego już nie ma dla młodzieży kutnowskiej..

  Wspaniały klimat  Kazimierza  Dolnego -  miasta z duszą, udzielił się wszystkim...

  

                                                                                        Relację  przekazała Barbara Łuczak

 

 

 Images: SLADAMISZALOMAASZA 3.JPG


     Images: hk.jpg Projekt  jest realizowany przy wsparciu ze środków finansowych  Prezydenta Miasta Kutno

 

· redakcja dnia maj 22 2017 19:43:37 · 0 komentarzy · 20 czytań · Drukuj

35. jubileuszowe Święto Pułkowe

   Patronat Honorowy:

  Kutnowska Rada Pamięci Narodowej

 Images: 37pp.jpg

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej

I Liceum Ogólnokształcące PUL w Kutnie

im. 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty

Stowarzyszenie Historyczne Pułk 37

 

serdecznie zapraszają   

Mieszkańców Kutna i okolic   oraz miłośników 37 pp

na

XXXV  Święto  Pułkowe

 

Uroczystość rozpocznie   się

 

26 maja 2017 roku (piątek) o godz. 1000

 

                                                                   przy ul. Grunwaldzkiej 1 w Kutnie

 

 

 

 

                                                                                                       Na wszystkie wydarzenia wstęp wolny!

 

 

Program uroczystości:

 

ul. Grunwaldzka 1 – przy tablicy pamiątkowej

 

 955     Przybycie delegacji oraz pocztów sztandarowych,

  Wystawienie posterunku honorowego przy tablicy   pamiątkowej  

  żołnierzy 37 pp   przez   uczniów I Liceum Ogólnokształcącego  PUL,

  Przegrupowanie pododdziału honorowego I Liceum Ogólnokształcącego

          PUL    przy  budynku koszar 37 pp,

1000    Powitanie gości przez  prezesa TPZK,    

1010    Przemówienie przedstawiciela Kręgu Rodzin Wojskowych 37 pp – pana

           Kazimierza Ciążeli,

1020    Wręczenie pamiątkowych odznak i medali 37 pp   oraz  logotypów  

           I Liceum Ogólnokształcące  PUL

1030      Składanie wiązanek  kwiatów  przed tablicą 37pp,

1045    Zakończenie uroczystości przy tablicy pamiątkowej.

 

Przejazd   do Dworku Modrzewiowego  przy  ul. Narutowicza 20 w Kutnie.

 

1100 -  1230  Siedziba TPZK w  Dworku Modrzewiowym

·        Prezentacja  wyposażenia i umundurowania żołnierzy września 1939r. przez Stowarzyszenie Historyczne Pułk 37, 

·        Prezentacja pamiątek po 37 pp  i  wspomnienie  Marka Wójkowskiego

         o  starszym ułanie Antonim Wójkowskim,

·        Rozmowy przy kawie, herbacie i  słodkim bufecie,

·        Zakończenie uroczystości.

 

 

 

 

· redakcja dnia maj 21 2017 23:01:53 · 0 komentarzy · 26 czytań · Drukuj

braliśmy udział w II Sejmiku Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego

    

Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH 2017  1.JPG20 maja 2017 roku Piotrków Trybunalski gościł regionalistów z województwa łódzkiego. Towarzystwo Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego zorganizowało II Sejmik Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego Krzysztofa Chojniaka. Na miejsce spotkania zostało wybrane niezwykle interesujące miejsce – Centrum Idei – Ku demokracji. Usłyszeliśmy o barwnej historii  Piotrkowa Trybunalskiego, miasta obchodzącego 800- lecie swojego istnienia. Z podziwem słuchaliśmy o działalności Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego  powstałego  w 1964 roku. Obecni  na spotkaniu regionaliści dyskutowali,   wymieniając  doświadczenia. Dużym zainteresowaniem cieszyły się informacje regionalistów piotrkowskich o regionalnych kołach młodzieżowych. Mieliśmy okazję lepiej się poznać i  nawiązać przyjaźnie. Z ciekawością   wszyscy zapoznali się z  prezentacją dotyczącą  działań TPPT na rzecz „Piotrkowskich Powązek”. Gościnni gospodarze  poprowadzili nas  Traktem Wielu Kultur  i pokazali odrestaurowane nagrobki na piotrkowskiej nekropolii.

Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH  2017  2.JPGZebrani  w wyniku dyskusji sformułowali  następujące wnioski: aby  w budżecie województwa łódzkiego znalazły się  środki finansowe  na organizację sejmiku stowarzyszeń regionalnych województwa łódzkiego;  aby Rada Krajowa RSRRP przesyłała informacje do członkowskich  organizacji  np. o możliwości pozyskania patronatu honorowego RK RSRRP, występowania o nadanie medalu im. Patkowskiego  itp.; by Urząd Marszałkowski organizował  szkolenia dla stowarzyszeń regionalnych z uwzględnienie specyfiki ich działalności; kontynuowanie organizacji sejmików stowarzyszeń regionalnych województwa łódzkiego jako ważnej formy integracji środowisk wokół istotnych elementów rozwoju społeczeństw lokalnych przyczyniających się do spójności regionu łódzkiego; upowszechnianie dobrych praktyk z zakresu aktywności szkolnych kół jako form wspomagających stowarzyszenia kulturalne; utworzenie na stronie Urzędu Marszałkowskiego bazy stowarzyszeń regionalnych.  Wnioski te zarząd TPPT prześle do Rady Krajowej RSRRP, Wojewody Łódzkiego, Marszałka Województwa Łódzkiego.

Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH  2017  4.JPG Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH  2017  3.JPG

Dziękujemy prezesowi zarządu TPPT panu Waldemarowi Domarańczykowi oraz wszystkim zaangażowanym członkom TPPT  za perfekcyjne przygotowanie sejmiku.


III Sejmik

Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego  w 2018 roku odbędzie się w Kutnie, a jego organizacji podjęło się Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego  w 2018 roku odbędzie się w Kutnie, a jego organizacji podjęło się Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

 

· redakcja dnia maj 21 2017 22:56:51 · 0 komentarzy · 21 czytań · Drukuj

Kutno Diogenesa

          

Images: Ksiazka  Barbary Purgal.jpg





Kilka dni temu w Dworku Modrzewiowym odwiedziła nasze stowarzyszenie pani Barbara Purgał. Podarowała nam swój najnowszy tomik poezji pt. „Grody zaczarowane”. Przedstawiamy Państwu  jeden z  zamieszczonych tam wierszy:

 

Kutno Diogenesa

 

Wzrost słuszny

Wiek dojrzały

Znaki szczególne

Znamię różane

Miasto nad Ochnią

Poszukiwane

 

Oświetla jego place  i domy

Latarnia mistrza z Synopy

Szuka człowieka

W Środku Poezji i Europy

                      

 

Pani Barbara Purgał napisała dla Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej wiersz. Dziękujemy za ten  niezwykły dar!

                     Images: WIERSZO TPZK BARBARAPURGAL.jpg

· redakcja dnia maj 18 2017 21:22:39 · 0 komentarzy · 35 czytań · Drukuj

kutnowska nekropolia

 

  

    Images: fied 3.JPG      Kutnowski cmentarz grzebalny w tzw. polu powstał najprawdopodobniej około 1811 roku.  Opierając się na dokumentach Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Józef Śmiałowski w książce  "Kutno, dzieje miasta" (pod redakcją Ryszarda Rosina) lata zaborów, wymienia dwa cmentarze w Kutnie: cmentarz grzebalny i cmentarz kościelny.  Zdaniem autora określenie cmentarz kościelny należy rozumieć, jako miejsce pochówku zmarłych przy świątyni, a więc jako  cmentarz przykościelny istniejący od średniowiecza, na którym nie grzebano już zmarłych. Określenie cmentarz grzebalny oznaczałby funkcjonujący  już cmentarz w polu znajdujący się przy drodze do Gołębiewa tzn.  u zbiegu dzisiejszych ulic M. Skłodowskiej-Curie i Cmentarnej. Najstarsza księga  zmarłych pochodzi  dopiero z początku  XIX wieku i zawiera Akta stanu cywilnego osób zmarłych  parafii kutnowskiej z roku 1826. 
        Proboszczem parafii od 1808 roku do maja 1834 roku był ksiądz kanonik Tomasz Cholewicki (przez 26 lat).  Żył 70 lat, zmarł 1 X 1834 roku  i został pochowany w Kutnie na nowym cmentarzu przy drodze do Gołębiewa. Zapewne to on był założycielem nowego cmentarza poza miastem, który  mógł powstać po roku 1810[1].
       Niezadowalający  stan sanitarny Kutna był przyczyną licznych epidemii. W 1811 roku wśród ubogiej ludności żydowskiej wybuchła epidemia świerzbu, która ogarnęła miasto, zaś w latach  1815-1830 notowano dużą zachorowalność dzieci, prawdopodobnie  na dyfteryt. Obfite żniwo zebrały powtarzające się epidemie cholery, ospy i  tyfusu. Wybuchły one w Kutnie  w latach 1813 i następnych. Duża umieralność ludności Kutna zmusiła władze miasta do założenia cmentarza poza jego granicami, przy drodze do Gołębiewa.

      Images: Kopia DSC07427.JPGW najstarszej księdze zmarłych  z 1826 roku nie ma żadnej adnotacji  o rozpoczęciu  grzebania zmarłych  na nowym cmentarzu w polu, stąd można wnioskować, że cmentarz już istniał, jako miejsce poświęcone i przeznaczone do grzebania zmarłych. Podczas wizytacji kanonicznej parafii  w 1826 roku, nowy cmentarz poza miastem nawiedził biskup, dokonał  lustracji cmentarza, odmówił modlitwy za zmarłych i poświęcił krzyż.  Na przyjazd biskupa cmentarz został ogrodzony drewnianym parkanem i uporządkowany.
     W latach 1850-1852  na cmentarzu grzebalnym  wzniesiono  dom przedpogrzebowy  - kaplicę   pod wezwaniem św. Rocha  w stylu neobarokowym.  Kaplica, pełniąca w istocie funkcję kościoła cmentarnego, stanęła prawdopodobnie pośrodku pierwotnego obszaru cmentarza. Przyjmując pierwotną wielkość cmentarza z 1811 roku obejmującą 6600 łokci kwadratowych, co stanowi około 2340 m2, można podać, iż ogólna wielkość cmentarza wynosiła około 5830 m2.

             Informacje pochodzą z  publikacji pt. „Cmentarz parafialny w Kutnie. Tom I”, której autorem jest  ks. Zbigniew Drzewiecki. 

 



[1] grób ks. Tomasza Cholewickiego  do dziś  można zobaczyć na  kutnowskim cmentarzu – choć jest on  bardzo zaniedbany.


 Images: 93.JPG Images: 97.JPG  Images: 96.JPG

Członkowie TPZK Anna Milczewska oraz Anna i Marek Olczakowie sprzątali teren wokół starych zabytkowych nagrobków na cmentarzu parafialnym w Kutnie.

 

 

 

 

· redakcja dnia maj 17 2017 22:42:39 · 0 komentarzy · 37 czytań · Drukuj

już kwitną pierwsze róże w Kutnie

Images: PIERWSZE KWITNACEROZE W PARKU 2017.JPG
· redakcja dnia maj 17 2017 21:28:08 · 0 komentarzy · 40 czytań · Drukuj

z dziejów TPZK...

   

   Images: HISTORIA TPZK 1.jpg
         
                       Images: HISTORIA TPZK 2.jpg

     Images: HISTORIA TPZK 4.jpg
 
· redakcja dnia maj 15 2017 19:12:12 · 0 komentarzy · 48 czytań · Drukuj

pamiętaj o Walnym Zgromadzeniu Członków TPZK

      

                                                                                                    Kutno,      10 maja    2017r.

 

Szanowni     Członkowie     Towarzystwa   Przyjaciół   Ziemi   Kutnowskiej

 

W imieniu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej uprzejmie zapraszamy Panią(na)   na Walne Zgromadzenie Sprawozdawczo-Wyborcze  Członków TPZK za rok  2016.

Zebranie odbędzie się w dniu 6 czerwca 2017r. (wtorek)  o godz. 1700 – pierwszy termin, godz.1715  - drugi termin,  w  Sali tarasowej   (II piętro) Kutnowskiego Domu Kultury   w  Kutnie, ul. Żółkiewskiego 4.

 

Porządek Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Sprawozdawczo-Wyborczego Członków  Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej za 2016 rok:

1.      Otwarcie Walnego Zgromadzenia.

2.      Uczczenie minutą ciszy członków Towarzystwa, zmarłych w okresie  czerwiec  2016 – maj 2017.

3.      Uroczyste wręczenie legitymacji  nowym członkom TPZK.

4.      Wybór Przewodniczącego Walnego Zgromadzenia.

5.      Przedstawienie i zatwierdzenie porządku obrad.

6.      Stwierdzenie prawidłowości zwołania  Walnego Zgromadzenia oraz jego zdolności do podejmowania uchwał.

7.      Wybór protokolanta.

8.      Wybór członków Komisji:

a)      Uchwał i Wniosków

b)      Skrutacyjno-Wyborczej

9.      Przedstawienie sprawozdania Zarządu  z działalności  merytorycznej Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w 2016r.

10.   Przedstawienie sprawozdania Komisji Rewizyjnej TPZK.

11.   Przedstawienie zmian do Statutu TPZK.

12.   Podjęcie uchwał:

a)      w sprawie przyjęcia sprawozdania Zarządu TPZK  z działalności merytorycznej w 2016r.

b)      w sprawie udzielenia absolutorium Zarządowi TPZK   z działalności finansowej w 2016r.

c)      w  sprawie zatwierdzenia zmian do Statutu TPZK.

d)      w sprawie ustalenia wysokości  składek członkowskich TPZK.

e)      w sprawie ustalenia  kwoty wpisowego dla nowego członka TPZK.

f)       w sprawie nadania godności honorowego członka TPZK panu  Lechosławowi Kubiakowi.

 

13.   Wybór prezesa  zarządu TPZK  - podjęcie uchwały.

14.   Wybór członków zarządu TPZK – podjęcie uchwały.

15.   Wybór członków Komisji Rewizyjnej TPZK – podjęcie uchwały.

16.   Przedstawienie propozycji do Programu Działalności  TPZK w 2017 roku.

17.   Dyskusja.

18.   Przedstawienie sprawozdania Komisji Uchwał i Wniosków.

19.   Przyjęcie Programu Działalności TPZK w 2017 roku.

20.   Sprawy różne.

21.   Zamknięcie Walnego Zgromadzenia.                          

                                                                                                     

 

 

                                                                                                         Zarząd  TPZK                                   

· redakcja dnia maj 10 2017 19:35:05 · 0 komentarzy · 62 czytań · Drukuj

w Kutnie realizowany jest program opieki nad zabytkami

        

 

Images: UWAGAZABYTEK.jpgDziedzictwo kulturowe to ważny czynnik życia i działalności człowieka. Zabytki są nie tylko materialnym śladem przeszłości, lecz także cennym elementem kultury, przyczyniającym się do kształtowania przyjaznego otoczenia człowieka. Bogactwo i różnorodność dziedzictwa kultury może w istotny sposób przyczynić się do rozwoju społeczno-gospodarczego gminy, a tym samym do poprawy jakości życia jej mieszkańców.

Na krajobraz kulturowy składają się zarówno elementy przyrodnicze, jak i wytwory i osiągnięcia cywilizacyjne człowieka. Są to pojedyncze obiekty i zespoły budowli, dzieła sztuki, elementy zagospodarowania przestrzeni, krajobraz miejski i wiejski, obszary kształtujące świadomość i tożsamość regionalną mieszkańców.

Głównym odbiorcą programu jest społeczność lokalna, która bezpośrednio powinna odczuć efekty jego wdrażania. Dotyczy to nie tylko właścicieli i użytkowników obszarów i obiektów zabytkowych, ale również wszystkich mieszkańców, gdyż zachowane i należycie pielęgnowane dziedzictwo kulturowe wyróżnia obszar gminy i przesądza o jej atrakcyjności (wykorzystano informacje ze strony: WWW.nid.pl).

 

W dniu 22 listopada 2016 r. Rada Miasta Kutno przyjęła uchwałę    Nr XXX/316/16 w sprawie „Gminnego programu opieki nad zabytkami miasta Kutno na lata 2016-2019”.

http://umkutno.bip.e-zeto.eu/bip/227_umkutno/fckeditor/file///316.pdf

 Gminny program opieki nad zabytkami ma rozpropagować w lokalnej społeczności świadomość wspólnoty kulturowej, roli i znaczenie lokalnych zabytków,  symboli  i wspólnych korzeni. Wspólna dbałość o zachowanie wartości kulturowych wzmacnia poczucie tożsamości regionalnej, identyfikując jednostkę z tzw. małą Ojczyzną. TPZK chcąc rozpowszechnić założenia tego programu wśród mieszkańców Kutna,   a zwłaszcza  młodzieży szkolnej postanowiło zorganizować grę miejską. 

 

Gra Miejska „Śladami historii i zabytków Kutna ” zorganizowana zostanie w dniu 31 maja (środa)   Zakładamy, że w grze weźmie  udział około 100 dzieci i młodzieży ze szkół gimnazjalnych i ponad gimnazjalnych miasta Kutno. Uczestnicy gry  wyruszą spod Dworku Modrzewiowego - siedziby stowarzyszenia i będą wędrować ulicami Kutna zapoznając się   z historią i zabytkami naszego miasta.  Każdy z uczestników otrzyma znaczek pamiątkowy.  W trakcie wędrówki grupy dzieci i młodzieży rozwiązywać będą zadania zaplanowane w grze, szukać miejsc wskazanych przez strażników gry, odpowiadać na pytania.  Organizatorzy nagrodzą najlepsze drużyny  nagrodami, a każdy uczestnik otrzyma certyfikat ukończenia gry.



 Images: hk.jpg
Gra Miejska jest dofinansowana ze środków finansowych  Prezydenta Miasta Kutno

· redakcja dnia maj 07 2017 20:17:54 · 0 komentarzy · 60 czytań · Drukuj

z przedwojennej prasy

               

                  Dzień  1 maja 1933 roku Kronika Kutnowska opisywała tak:



                             Images: Z PRZEDWOJENNEJ PRASY 1 MAJA 1033 KRONIKA KUTNOWSKA.JPG




                       

                  Dzień 3 maja 1929 roku Tygodnik Kutnowski opisał tak:
     Images: Z PRZEDWOJENNEJ PRASY 3 MAJA1929  1.JPG Images: Z PRZEDWOJENNEJ PRASY 3 MAJA 1929  2.JPG


                           

· redakcja dnia kwiecień 30 2017 22:08:19 · 0 komentarzy · 91 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!