Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

kochasz róże..., kochaj Kutno

     

 Images: LOGO MIKRODOTACJE.jpgImages: logo_uproszczone_promuje_lodzkie.jpg

Z ostatnim dniem  września nastąpiło zakończenie projektu   „Kochasz  róże…., kochaj Kutno!”, który był realizowany przez nasze stowarzyszenie w ciągu ostatnich miesięcy. 

W ramach projektu w dniu 29 lipca 2016 roku  pięćdziesięciu ośmiu  Kutnian zwiedzało Narodową Kolekcję Róż w Ogrodzie Botanicznym w Powsinie (Warszawa). 

                Images: POWSIN 1.JPG

"Polska Akademia Nauk Ogród Botaniczny - Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej w Powsinie". Ogród Botaniczny został założony w 1928 roku, a w 1990 został otwarty dla zwiedzających.  W 2015 roku odbyły się tu obchody 25-lecia otwarcia Ogrodu do zwiedzania publicznego. Mieszkańcy stolicy nadali mu tytuł „Magiczne miejsce Warszawy”. Ogród ten wśród licznych kolekcji roślin posiada narodową kolekcję  odmian uprawnych róż położoną na  powierzchni około 0,4 ha. 
Kolekcja Róż powstała w roku 1998, a w 2008 uzyskała status kolekcji narodowej przyjmując nazwę Kolekcji Narodowej Odmian Uprawnych Róż. To największa kolekcja róż w kraju, i licząca się na świecie, pod względem różnorodności odmian i gatunków.

Po Narodowej Kolekcji Róż  oprowadzała Kutnian  dr inż. Marta Monder - kurator i założyciel Kolekcji Narodowej Odmian Uprawnych Róż pokazując poszczególne odmiany  i opowiadając o różach i  ich pielęgnacji. Wśród wielu róż  zobaczyliśmy  róże „Kutno” i „Mikołaj Kopernik”.

                                Images: POWSIN 7.JPG

Podróż autobusem urozmaicały informacje o tradycji różanej w Kutnie, o strategii marki „Kutno miasto róż” oraz konkurs wiedzy o tradycji różanej, w którym każdy z podróżujących mógł sprawdzić swoją wiedzę.

Uczestnicy wyprawy mieli też okazję uczestniczyć  w konferencji różanej, jaka miała miejsce w Kutnowskim Domu Kultury podczas Święta Róży. Jednym z wykładowców na tej konferencji  była  dr inż. Marta Monder.

                               
Images: POWSIN 222222.JPG

Dr inż. Marta Monder przed dziesięciu laty napisała książkę zatytułowaną „Róże”. Publikację tę ma TPZK wśród swoich zbiorów w ramach „Biblioteczki różanej” zakupionych ze środków FIO. I właśnie dwa egzemplarze  tej  książki wzięliśmy ze sobą, by uzyskać podpis autorki, co nam się udało.

W naszej wyprawie brała  udział młodzież  ucząca się w Zespole  Szkół nr 3 im. Władysława Grabskiego w Kutnie, która chciała  spędzić jeden z wakacyjnych dni  wśród  róż, pogłębiając swoją wiedzę w tym temacie. Towarzyszyła nam także Telewizja Kutno, która nagrywała relację z wyprawy.

Podczas Święta Róży w dniach 10 i 11 września 2016 roku przy naszym stoisku przed Kutnowskim Domem Kultury  można było  sprawdzić swoją wiedzę na temat tradycji różanej w Kutnie, zapoznać się z wydawnictwami zawierającymi artykuły na ten temat, a także  z bogatą Biblioteczką różaną, zawierająca kilkadziesiąt pozycji dotyczących odmian, róż, ich sadzenia i uprawy.

  Images: KOCHASZ ROZE  1.JPG Images: KOCHASZ ROZE 3.JPG

Przy Dworku Modrzewiowym, naszej siedzibie od 30 lat,  utworzyliśmy mały ogródek różany, do  którego zaprosiliśmy mieszkańców Kutna. Można podziwiać w nim róże wyhodowane przez Bolesława Wituszyńskiego,  a więc róże Kutno, Marylka i Kopernik (otrzymaliśmy je dzięki  uprzejmości pana Krzysztofa Byczkowskiego).

Wykonaliśmy prezentację multimedialną  na temat tradycji różanej  i Narodowej kolekcji róż w Powsinie. Prezentację tę wysłaliśmy do kutnowskich szkół i stowarzyszeń, by zawsze można było do niej zajrzeć  przypominając sobie historię i   obecne pielęgnowanie tradycji różanej. Płytę z prezentacją można otrzymać w siedzibie TPZK.

 

Projekt dofinansowano w ramach Kutnowskiego konkursu na mikrodotacje ze środków  „Grant na lepszy start” z programu FIO MRPIPS, środków samorządu województwa łódzkiego i środków Miasta Kutno dzięki wsparciu finansowemu Prezydenta Miasta Kutno.

                                                   Images: POWSIN  17.JPG

 

· redakcja dnia wrzesień 30 2016 21:45:03 · 0 komentarzy · 3 czytań · Drukuj

zaproszenie

 

Images: TABLICZKA SIM DLA CIEBIE.jpgZapraszamy laureatów konkursu Tabliczka dla Ciebie w dniu  2 października 2016 roku (niedziela) o godzinie 14.oo do Kutnowskiego Domu Kultury, gdzie w Sali widowiskowej zostaną wręczone tabliczki z numerem adresowym.


Podczas spotkania pokażemy część fotografii przysłanych na konkurs. Przepraszamy, że nie wszystkie zdjęcia zobaczycie Państwo, ale otrzymaliśmy ich kilkaset i nie ma możliwości zaprezentowania wszystkich. Zapraszamy także mieszkańców Kutna - jeśli chcecie zobaczyć fotografie  przysłane przez uczestników konkursu - przyjdźcie!

 

Po zakończeniu spotkania wszystkich zapraszamy na poczęstunek - okolicznościowy tort serwowany będzie na górnym holu KDK.


Dziękujemy Wam za udział w konkursie i gratulujemy!


Prosimy zamocować tabliczki na domu lub ogrodzeniu przy domu do 30 października 2016 roku i przesłać nam fotografię z zamocowaną tabliczką.


Tabliczki dla laureatów konkursu wykonuje Agencja Usługowo-Reklamowa PRIMDRUK Łukasz Puchalski z Kutna.


Poniżej prezentujemy krótki film instruktażowy – w jaki sposób zamontować tabliczkę na domu: https://www.youtube.com/watch?v=Pk4vfYne8j0&feature=em-upload_owner





 

· redakcja dnia wrzesień 27 2016 20:33:43 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 19 czytań · Drukuj

regionaliści Ziemi Kutnowskiej wspólnie świętowali

       

  Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016   12.JPG Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  10.JPG
  Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  11.JPG Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016   7.JPG
Dworek Modrzewiowy w to ciepłe jesienne niedzielne popołudnie żył atmosferą regionalizmu i sztuki.  Nie brakło także towarzyskich rozmów przy podwieczorku. Nina Kunikowska prezentowała swoje obrazy, a przyznać trzeba, że budziły one zainteresowanie przybyłych licznie gości. Wystawa malarska Niny była głównym punktem części kulturalnej spotkania, nie mniej jednak, zaciekawienie zebranych wzbudziły także metaloplastyka  Jana Wasiaka oraz rzeźby Józefa Stańczyka, Józefa Marciniak i Sławomira Suchodolskiego i rękodzieło artystyczne Urszuli Jędrzejczyk, Jadwiga Urbańska, Henryka  Dybiec, Małgorzaty Żylińskiej i Alicji Olczak.

 Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  1.JPG Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  6.JPG Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016 9.JPG




Nasza kutnowska malarka otrzymała nie tylko ciepłe słowa w podziękowaniu za wystawę, ale także  ogromne oklaski kilkudziesięciu zgromadzonych osób w dowód uznania jej talentu.

 








Spotkanie było także okazją do przedstawienia zebranym niezwykłej postaci związanej z Ziemią Kutnowską. O życiu i działalności Witolda Zglenickiego opowiedziała zebranym Danuta Ujazdowska, a następnie pokazana  została prezentacja multimedialna  o Zglenickim.  Spotkanie zostało zorganizowane w ramach projektu
pn. „Poznaj życie i działalność Witolda Zglenickiego – geologa, nafciarza, filantropa  urodzonego na  Ziemi Kutnowskiej”. Projekt skierowany jest  do uczniów szkół szczebla gimnazjalnego i ponadgimnazjalego w powiecie kutnowskim oraz do mieszkańców powiatu kutnowskiego i realizowany jest jako zadanie współfinansowane przez Powiat Kutnowski.
                                     

                                             Images: logo nowe powiat kutnowski.jpg

   Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  2.JPG    Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  4.JPG      

  Naszym honorowym gościem był Lechosław Kubiak – członek TPZK od 1972 roku. Wspominaliśmy, słuchaliśmy opowieści, planowaliśmy… w roku 2017 mamy przecież mały jubileusz -  45 lat działania na rzecz Ziemi Kutnowskiej i jej mieszkańców.

                                                              Images: DZIEN REGIONALIZMU 2016  13.JPG

 

 A teraz kilka słów o Witoldzie Zglenickim...


Witold Zglenicki urodził się 6 stycznia 1850 roku we wsi Wargawa Stara koło Kutna. Ochrzczony został    w kościele w pobliskiej Witoni 21 lipca tegoż roku, otrzymał imiona: Witold, Leon, Julian. Pochodził z mazowieckiej rodziny drobnoszlacheckiej herbu Prus II Wilczekosy. Rodzice,  Weronika z Załusków primo voto Skotnicka i Konstanty Zglenicki, byli właścicielami majątku ziemskiego liczącego blisko 170 hektarów. Zglenicki w latach  1859 – 1866 uczył się    w płockim Gimnazjum Gubernialnym, nazywanym potocznie Małachowianką.
Od szesnastego do dwudziestego roku życia studiował na wydziale Matematyczno – Fizycznym Szkoły Głównej Warszawskiej (przekształconej w 1869 roku na Cesarski Rosyjski Uniwersytet Warszawski), którą ukończył około 1870 roku w stopniu kandydata nauk przyrodniczych. W tym czasie posiadany majątek w Wargawie Starej rodzice Witolda przekazali jego przyrodniemu bratu Antoniemu Skotnickiemu. Sami przenieśli się do nowego majątku w Dębem nad Narwią. Majątkiem tym zarządzał starszy brat Witolda, Bolesław.
W roku 1870 Zglenicki rozpoczął studia w Instytucie Górniczym w Petersburgu. Tutaj po raz pierwszy dostrzeżono jego nieprzeciętne zdolności. Jego wykładowcą był miedzy innymi Dmitrij Mendelejew, rosyjski chemik, twórca układu okresowego, który namawiał go do poświęcenia się nauce, a konkretnie chemii. Zglenicki wybrał jednak górnictwo, widząc
w przemyśle naftowym ważny czynnik rozwoju przemysłowego i naukowego.
W roku 1875 ukończył studia z pierwszą lokatą, co jest o tyle istotne, że w owym czasie uczelnia na której studiował, prezentowała najwyższy na świecie poziom w swej dziedzinie nauczania.

Jako inżynierowi górnictwa udało mu się uniknąć obowiązku odbycia służby wojskowej –    w ówczesnej Rosji ludzie z taką profesją byli z niej zwalniani. Został skierowany do pracy do Zakładów Górniczych Królestwa Polskiego w Suchedniowie oraz w Mroczkowie. Tam zajmował się eksploatacją i modernizacją wielkich pieców do wytopu żelaza.

Praktykę zawodową rozpoczął we wschodnim okręgu przemysłowym Królestwa Polskiego (m.in. był kierownikiem zakładów w Mroczkowie), gdzie w sumie przebywał 8 lat. W 1883 roku został zawieszony w czynnościach i do 1890 roku nie był zatrudniony w służbie państwowej (trudno ustalić z jakiego dokładnie powodu). Prawdopodobnie był wtedy na posadzie prywatnej i zajmował się złożami siarki w Czarnkowach i ropy naftowej w Wójczy. W 1890 roku rozpoczął ponownie pracę państwową w urzędzie probierczym w Zarządzie Górniczym w Rydze. Wkrótce, w nagrodę za nienaganną pracę, zaproponowano mu stanowisko naczelnego inżyniera Donieckiego Okręgu Kopalnianego. Nie przyjął jednak tej propozycji, co wzbudziło niezadowolenie jego przełożonych. Potraktowano to jako niesubordynację. Na Syberię nie trafił tylko dzięki wstawiennictwu, wpływowego na dworze cara, hrabiego Aleksandra Beckendorffa. Rozpoczął pracę w Bakińskim Urzędzie Probierczym jako probierz, czyli mierniczy. Pracował tam do końca życia, przyczyniając się do szybkiego rozwoju tego miasta.

Mało kto dzisiaj zdaje sobie sprawę z tego, że obecne platformy wiertnicze, biorą swój początek od Baku i osoby inżyniera Zglenickiego. To on zaprojektował pierwszą na świecie morską platformę wiertniczą. Również on wyznaczył na terenie Azerbejdżanu podmorskie działki naftowe i określił ich zasobność. Ogółem wskazał 31 obszarów roponośnych na lądzie i około 170 złóż podmorskich, ustalił również złoża innych bogactw naturalnych.

Wspierał także naukę. Na rzecz Biblioteki Bakińskiego Oddziału Imperatorskiego Rosyjskiego Towarzystwa Technicznego przekazał 1000 rubli (dla porównania: Spółka Braci Nobel wpłaciła 60 rubli, Spółka Rothschildów 45 rubli, a milioner Tagijew 33 ruble).

Był ceniony za uczciwość, fachowość i sumienność, co w świecie wielkich pieniędzy,  a szczególnie w carskiej Rosji, było rzadko spotykane. Własne odkrycia udostępniał za darmo. Po opublikowaniu wyników swoich badań w gazecie „Neftianoje Dieło” w roku 1900, władze zaczęły przydzielać prywatnym przedsiębiorcom opisane przez niego tereny.  Władze rosyjskie awansowały go w 1901 roku do stopnia radcy kolegialnego, to jest pułkownika. Car nadał mu prawa do działek naftowych na lądzie i Morzu Kaspijskim.  Niektóre z nich kupił z własnych środków.

Nazywano go wtedy ojcem bakijskiej ropy, a jedna z gazet pisała o nim, że to „…człowiek, który uczynił z Baku naftowe Eldorado…”. Szach Persji za odkrycia geologiczne, wyróżnił go Orderem Lwa i Słońca.

Zglenicki w testamencie zakazał sprzedaży majątku lub praw do niego, a nakazał korzystać
z niego przez naukę polską po wsze czasy. Dokonał też wielu innych filantropijnych zapisów. Finansowo zabezpieczył również najbliższą rodzinę. Swej konkubinie (nie uzyskał zgody przełożonych na ślub) Marii Winogradowej, ich synowi Anatolowi, krewnym – dzieciom brata Bolesława, zapisał część majątku. Umiera 6 lipca 1904 roku.

Wdzięczni mieszkańcy Baku, na wodach Zatoki Bibi Ejbatskiej, na sztucznym lądzie stawiają mu pomnik, który przetrwał do dzisiaj. Ciało zostało przewiezione do ojczyzny i pochowane    w rodzinnym grobie w Woli Kiełpińskiej koło Zegrza pod Warszawą.

Jego błyskotliwą karierę i ambitne plany przerwała wiadomość, którą otrzymał mając 51 lat.  Dowiedział się, że jest chory na cukrzycę, która w tamtych czasach była nieuleczalna. Pragnie jednak aby środki finansowe, które zgromadził zostały przekazane na rzecz nauki polskiej. Część, jako dowód wdzięczności za wykształcenie zdobyte w Petersburgu, przekazł nauce rosyjskiej. Dochody z fundacji, którą powołał, miały być przeznaczone na budowę w każdej guberni Królestwa Polskiego szkoły technicznej, w której niezamożni uczniowie mieli pobierać naukę za darmo. Wsparcie finansowe miały otrzymać także środowiska naukowe. Za wybitne dokonania naukowe fundowane miały być nagrody. Pragnął również aby w każdej guberni Królestwa Polskiego budowano kościoły katolickie.

Wszystkie te inicjatywy miała realizować „Kasa imienia Józefa Mianowskiego”   w Warszawie. Była ona wtedy główną polską instytucją naukową, założoną przez profesorów  i słuchaczy Szkoły Głównej w Warszawie (tworzyli ją i działali w niej m.in. Bolesław Prus, Tytus Chałubiński, Stanisław Kronenberg czy Henryk Sienkiewicz).

W paragrafie ósmym testamentu Zglenickiego napisano:

„…Kasie im. Mianowskiego w Warszawie, w celu utworzenia kapitału żelaznego,   z zastrzeżeniem, by procenty od tego kapitału były przeznaczone na wydawanie nagród, według uznania Zarządu Kasy, za najlepsze dzieła dotyczące ogólnoeuropejskiej literatury, sztuki i nauki, w rodzaju noblowskich nagród…”.

Z zapomóg korzystała między innymi Maria Konopnicka. Doszło też do sytuacji bez precedensu: przez krótki okres Kasa dysponowała kwotami, które przewyższały potrzeby ówczesnej nauki i kultury polskiej.

W chwili śmierci, Zglenicki był dzierżawcą albo właścicielem pól naftowych w okolicach Baku, o łącznej powierzchni około 1000 hektarów, plus 220 hektarów złóż podmorskich – dziś wartych miliardy dolarów. Wkrótce rozpoczęła się batalia o spadek, jaki pozostawił i trwa ona do dziś.

W latach minionych, o inżynierze Witoldzie Zglenickim w Polsce nie pisano, być może taki był wymóg cenzury. Jego dokonania w dziedzinie przemysłu naftowego i zasługi dla polskiej nauki są mało znane, jak również jego oryginalny dorobek naukowy.

Zupełnie słusznie dzisiaj nazywa się go „Polskim Noblem”. Być może, gdyby jego dzieło nie zostało zniszczone – dodajmy, że z wielką szkodą dla polskiej nauki i oświaty – to świat każdego roku, z napięciem oczekiwał by na ogłoszenie nazwisk laureatów nagrody Fundacji Witolda Zglenickiego

Wykorzystano informacje z artykułu Jacka Perzyńskiego z Głowna pt,  „Witold Zglenicki – inżynier geolog, filantrop, ojciec bakijskiej ropy, polski Nobel spod Kutna” zamieszczonego w XVIII tomie Kutnowskich Zeszytów Regionalnych.

 

· redakcja dnia wrzesień 25 2016 19:10:22 · 0 komentarzy · 32 czytań · Drukuj

25 września Dzień Regionalisty

      

25 września każdego roku nasze stowarzyszenie obchodzi jedno z najważniejszych swoich świąt  - Dzień Regionalizmu, ustanowiony 25 września 1994 roku na V Kongresie Regionalnych Towarzystw Kultury we Wrocławiu.

         Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej jest stowarzyszeniem regionalnym, jest członkiem – założycielem  Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych Rzeczypospolitej Polskiej.
                 

 

                                                            Karta regionalizmu polskiego

 

uchwalona 25 września 1994 roku

na V Kongresie Regionalnych Towarzystw Kultury we Wrocławiu

 

Dzieje narodu i państwa polskiego kształtowały się pod wpływem różnorodnych czynników. Tym, co sprawia, że czujemy się członkami narodu, jest poczucie wspólnoty terytorialnej, na które składają się: dziedzictwo historyczne, religijne, społeczno-kulturalne, a zwłaszcza język. Świadomość ta budzi się i kształtuje już od dzieciństwa w środowisku rodzinnym i sąsiedzkim. Ten niewielki obszar zajmowany przez społeczność lokalną to "mała ojczyzna". Dla każdego człowieka stanowi ona punkt wyjścia dla formowania się jego postaw.

Dziedzictwo przeszłości i ramy przyrodniczo-geograficzne wpłynęły na ukształtowanie większych wspólnot terytorialnych istniejących w świadomości ludzkiej jako regiony lub ziemie. Cechuje je daleko posunięte ujednolicenie tradycji i podobieństwo doświadczeń historycznych. Związki rodzinne, sąsiedzkie, kręgi koleżeńskie i zawodowe, więzi ekonomiczne i wiedza wyniesiona ze szkoły sprawiają, że człowiek dorosły czuje łączność ze swoim regionem. Więź ta, często nie doceniana, może być ważnym czynnikiem przeobrażeń demokratycznych i społeczno-ekonomicznego rozwoju kraju.

Granice małych ojczyzn i regionów z natury nie są wyraźne, bowiem obok cech kulturowych, ekonomicznych i geograficznych wyróżniających te obszary istnieje znacznie więcej wspólnych więzi łączących je w jedną całość-naród i państwo polskie. To sprawia, że ojczyzna nie jest zwykłą sumą regionów, a regionalizacja nie tylko nie zagraża integralności państwa, lecz sprzyja jej umacnianiu.

Rozwój narodu zależy także od więzi z bliższymi i dalszymi sąsiadami Polski. Istniały one zawsze, przyczyniając się do naszego rozwoju kulturalnego i gospodarczego. Ich podtrzymywanie oraz intensyfikacja ma wpływ na ożywienie ekonomiczne i układanie dobrosąsiedzkich kontaktów międzyludzkich.

Każdy człowiek w różnym stopniu i na różne sposoby uczestniczy w życiu społeczności lokalnej, regionu, kraju, a niekiedy Europy czy świata. Ruch regionalistyczny i samorządowy uaktywnia wszystkie środowiska i wyzwala społecznikowską inicjatywę. Twórcze siły intelektualne, kompetencje i zaangażowanie skupionych w nim ludzi przyczyniają się do budowy społeczeństwa obywatelskiego, upodmiotowionego, zdolnego kształtować nowe

oblicze regionów i kraju. Tworzymy w ten sposób wśród Polaków i mniejszości narodowych postawy obywatelskie i poczucie solidarności z ideą społeczeństwa, w którym wszyscy obywatele, bez względu na pochodzenie etniczne, społeczne oraz wyznawany światopogląd, mają równe prawa i obowiązki, równy start życiowy.

Sukces dokonujących się w kraju przeobrażeń społecznych i politycznych będzie możliwy, jeśli uwzględnione zostaną następujące zasady:

 

1. Postęp kraju zależy od rozwoju i pomyślności każdego z regionów, zatem polityka preferencyjna wobec któregokolwiek z nich nie jest do przyjęcia, w szczególności nie może być akceptowany centralizm wymuszający koncentrację środków materialnych, kulturalnych itp. Zasada równości nie wyklucza pomocy regionom o trudniejszych warunkach rozwoju ekonomicznego i cywilizacyjnego.

2. Poszczególne regiony powinny móc decydować o swoich wewnętrznych sprawach, dlatego należy zapewnić im najszerszą samorządność na wszystkich szczeblach zarządzania, łącznie z możliwością zapewnienia wpływu na decyzje ogólnokrajowe.

3. Ustalając podziały administracyjne należy brać pod uwagę odrębności regionalne oraz potrzeby i wolę mieszkańców.

4. Do podstawowych zadań dla samorządnych regionów należy racjonalne

wykorzystanie potencjału intelektualnego, zasobów naturalnych, możliwości

ekonomicznych, a także ochrona środowiska przyrodniczego oraz zachowanie i

wzbogacanie dziedzictwa kulturalnego.

5. Istotny czynnik pełnego życia regionalnego stanowią organizacje samorządowe i społeczne, towarzystwa regionalne i twórcze, związki wyznaniowe, fundacje itp. które są partnerami dla władz i instytucji, wspomagającymi je swoją wiedzą o regionie, doświadczeniem i aktywnością w projektowaniu przyszłości.

6. Szczególna rola w podtrzymywaniu i kształtowaniu świadomości lokalnej i regionalnej przypada systemowi edukacji. Programy nauczania szkół wszystkich szczebli powinny szeroko uwzględniać tematykę regionalną.

7. Powinnością środowisk naukowych jest uwzględnianie w szerokim zakresie

problematyki regionalnej.

8. Treści regionalne powinny stanowić istotną część programów działalności instytucji i organizacji życia kulturalnego, w szczególności muzeów, bibliotek i domów kultury.

9. Tradycyjna kultura regionalna wnosi do kultury narodowej, a poprzez nią do

światowej, dziedzictwo polskich wsi i miast. Dbałość o kulturę rodzimą i język ojczysty jest nieodzowna zarówno dla podtrzymania tożsamości regionalnej, jak i narodowej. Zadanie to należy do twórców i animatorów kultury wspieranych przez władze państwowe i samorządowe.

10. Środki masowego przekazu powinny oprócz popularyzacji światowego i

ogólnopolskiego dorobku kulturalnego przybliżać także wartości i dorobek kultury regionów.

11. Ważną rolę w harmonijnym współistnieniu narodu polskiego z sąsiadami spełniają pograniczne obszary współpracy regionalnej. W ich ramach sąsiadujące narody mogą rozwiązywać wspólne problemy, nawiązywać i utrwalać przyjacielskie więzi, oddziaływać swoją kulturą, wspomagać swoje mniejszości narodowe za granicą na zasadzie wzajemności i równych praw.

Losy historyczne sprawiły, że od wieków najwyższą wartością Polaków jest ojczyzna. Wszelkie nasze działania winny jej służyć. Określając zasady regionalizmu polskiego jesteśmy pomni tego, że dobrem nadrzędnym dla nas wszystkich jest Polska.

 

                                                              Wrocław, 25 września 1994 roku

 

 

· redakcja dnia wrzesień 25 2016 10:49:26 · 0 komentarzy · 30 czytań · Drukuj

Obywatel naszego miasta, którym możemy się szczycić


               Obejrzyj relację z obchodów:
https://www.youtube.com/watch?v=X1ht_LigIKA&feature=youtu.be

       

Doktor Antoni Troczewski przyjechał do Kutna, bo tak się potoczyło jego życie… i został tu do końca swoich dni. I pokochał Kutno i jego mieszkańców, a Kutnianie  w podziękowaniu  za jego serce i pracę społeczną  ustanowili godność Honorowego Obywatela Miasta Kutno i nadali ją Doktorowi Troczewskiemu w 1919 roku.  Tak więc już za życia był Antoni Troczewski legendą. Także legenda głosi, że  to Mieszkańcy Kutna podarowali mu ten  dom przy ulicy 29 listopada, do którego się wprowadził wraz z rodziną. Jest to ten budynek,  przed którą stoimy.  „Willę Troczewskiego” władze miasta odkupiły od ostatnich właścicieli w 2012 roku. Obecnie mieści się w niej Urząd Stanu Cywilnego. Wszyscy czekamy na odrestaurowanie Willi Doktora.

  
                                    Images: 2016 TROCZEWSKI 5.JPG

Czym się zasłużył doktor Antoni Troczewski, że tak został uhonorowany? Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej opowiada o tym co roku obchodząc rocznicę śmierci Doktora. Staramy się co roku wspominać inny rozdział bogatej działalności Antoniego Troczewskiego.

 Images: 2016 TROCZEWSKI 4.JPG

Images: 2016 TROCZEWSKI 3.JPGO dr Antonim Troczewskim jako animatorze kultury i turystyki mówiła dr Elżbieta Świątkowska.

Dr Antoni Troczewski jest jedną z ważniejszych postaci w dziejach Kutna. Urodził się   w Łomży, lata szkolne, studia i początki kariery zawodowej spędził w Warszawie.   W październiku 1890 roku osiedlił się w Kutnie, objął funkcję lekarza w szpitalu św. Walentego. Rozpoczął również współpracę z warszawskim czasopismem „Głos”, w którym umieszczał artykuły dotyczące Kutna i jego mieszkańców. W jednym z artykułów napisał:

„…ludzie u nas, poza sferą obowiązkowych zajęć albo się kłócą, albo grają w karty, nic więc dziwnego, że nie mają czasu na zainteresowanie się sprawami natury ogólniejszej…”.

Antoni Troczewski był wzorem lekarza okresu pozytywizmu. Na inteligencję nakładał ważne zadania, jej powierzał obowiązek przewodzenia narodowi w rozwoju społecznym    i ekonomicznym. Uważał, iż osoby wykształcone mają obowiązek pracy w kółkach rolniczych, spółdzielniach, strażach ochotniczych, związkach młodzieżowych, mają także obowiązek organizowania szkół dla dzieci i młodzieży, a dla dorosłych odczytów, pogadanek, teatrów amatorskich i innych zespołów, które podnosiłyby poziom oświaty, kultury  i świadomości narodowej. Pisał:

„... Musimy zbliżyć się do tego ludu z całą dobrą wolą i wiarą, wczuć się   w jego duszę, w jego potrzeby, stać się starszymi braćmi i doradcami zarówno w życiu duchowym, jak i materialnym, dopomagać do osiągnięcia większej oświaty, zachęcać do tworzenia instytucji kulturalno-oświatowych  i społecznych i w tych instytucjach razem z nimi pracować. I tu otwiera się szerokie pole dla inteligencji polskiej, zarówno ze starszej jak i młodszej generacji...”.

W ciągu kilku lat od przybycia do Kutna, dzięki jego inicjatywom, postępował wyraźny rozwój elity miasta, do której zaliczała się miejscowa inteligencja, kadra urzędnicza oraz właściciele powstających przedsiębiorstw przemysłowych i domów handlowych. Budziły się coraz większe potrzeby kulturalne i oświatowe wśród mieszkańców.

 Antoni Troczewski zostaje członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej, jedynej w tym czasie organizacji w której mogli zrzeszać się Polacy.

W roku 1897 Towarzystwo Strażackie powierza Doktorowi funkcję Prezesa Zarządu. Od samego początku swej działalności w Straży, wiele miejsca poświęcał na uczenie    i wychowywanie strażaków w duchu polskości. Upowszechniał książki i gazety, prowadził rozmowy o sytuacji Polski i Polaków. Z biegiem czasu zyskiwał coraz więcej zwolenników wśród młodej inteligencji i młodzieży rzemieślniczej. Starania całego Zarządu pod jego kierownictwem, przynosiły osiągnięcia organizacyjne i gospodarcze. Po dwóch latach pracy Doktor przedstawił inicjatywę budowy Domu Dochodowego dla Towarzystwa Strażackiego, w którym miały się odbywać spotkania, szkolenia, występy teatrów, a także bale i spotkania towarzyskie..

Budynek wybudowany w roku 1900, służy do dziś mieszkańcom Kutna (dzisiejsze Centrum Teatru, Muzyki i Tańca przy ulicy Teatralnej).

W 1896 roku zakłada Kółko Amatorskie, które wystawiło wiele przedstawień teatralnych. W „Echu Płockim i Włocławskim” w 1904 roku pisano:

„…Istniejące u nas od lat ośmiu kółko amatorskie z każdym rokiem robi postępy i składa dowody prawdziwego zamiłowania, sumienności i pracowitości....Tutejsze Kółko Amatorskie ma za sobą chlubną przeszłość – tak się już zgrało i zespoliło, że w swym repertuarze liczy wiele sztuk, odegranych zupełnie dobrze, nawet artystycznie…”.

Reżyserem przedstawień i jednym z aktorów był dr Antoni Troczewski, o którym napisano:

„…O żelaznej woli, niewyczerpanej energii i kolosalnej pracowitości doktora Antoniego Troczewskiego rozwodzić się nie trzeba – ten człowiek jak się do czego weźmie, a bierze się do wszystkiego co pożyteczne, to musi doprowadzić do pożądanego końca…”.

W 1898 roku powstała w Kutnie Orkiestra Dęta Straży Ogniowej, skupiająca muzyków – amatorów z terenu miasta.

Około 1904 roku został utworzony Chór Męski, który nawiązał współpracę z wcześniej istniejącym Kółkiem Amatorskim. Chór wziął udział między innymi w przedstawieniu teatralnym pt. Towarzysz, w kwietniu 1904 roku, a jego występ uzyskał bardzo przychylne oceny. Zespół posiadał w programie utwory  z popularnego wówczas repertuaru chóralnego. Składały się na niego przede wszystkim kompozycje rodzimych twórców: Stanisława Moniuszki, Władysława Żeleńskiego i Piotra Maszyńskiego.

Dzięki inicjatywie Doktora powstało w Kutnie w 1904 roku Towarzystwo Teatralno-Muzyczne, które cieszyło się dużą popularnością wśród mieszkańców miasta. Towarzystwo organizowało liczne koncerty, przedstawienia i wycieczki. Szczególnie popularne były majówki podczas których rodzinnie spędzano czas na wspólnych grach i zabawach.  Nadrzędnym celem Towarzystwa było umożliwienie mieszkańcom Kutna poznawanie kultury oraz kształtowanie umiejętności odbioru sztuki.

Pierwszą informację o istnieniu Towarzystwa Teatralno-Muzycznego podała gazeta „Echa Płockie i Łomżyńskie”, z 1 lutego 1905 roku.

„…Parę miesięcy temu zawiązało się u nas Towarzystwo Muzykalno - Dramatyczne, które spodziewać się należy wpłynie skutecznie na zbliżenie się różnych kół i kółeczek naszego rozstrzelonego towarzystwa, wyrówna różnice zdań i zapatrywań i jednocząc wszystkich, wytworzy nowe siły do pracy dla dobra ogólnego…”.

Nowopowstałe stowarzyszenie utworzone zostało na bazie amatorskiego kółka teatralnego  i stanowiło kontynuację wcześniejszych działań prowadzonych pod jego egidą. Towarzystwo zainaugurowało swoją działalność występem dobroczynnym. W dniu 14 stycznia 1905 roku odbyło się przedstawienie amatorskie, z którego dochód przeznaczony został na rzecz miejscowego Towarzystwa Dobroczynności. Na program występu złożyły się cztery jednoaktówki: Biała kamelia, Perełka, Co zwycięża i Debiutantka. Przedstawienie oceniono bardzo pozytywnie, chwalono grę aktorów i dobrą reżyserię. Szczególne uznanie kierowano pod adresem dotychczasowego kierownika Kółka Amatorskiego, a obecnie prezesa Towarzystwa Teatralno-Muzycznego dr Antoniego Troczewskiego.

We wszystkich swoich działaniach dr Antoni Troczewski troszczył się o patriotyczne wychowanie młodzieży i dorosłych mieszkańców Kutna. Historię utrwalał sam opisując dzieje szpitala, dzieje straży ochotniczej, dzieje pierwszej szkoły polskiej, tworząc pierwszą w Kutnie gazetę. Gromadził pamiątki historyczne, okazy przyrodnicze, dokumenty współczesnego życia. Założył i sam prowadził muzeum straży ogniowej, pomagał rozwijać muzeum szkolne, zorganizował archiwum szpitala oraz własnej działalności. Większość tych prac została bezpowrotnie zniszczona w czasach obu wojen światowych.

Troczewski swoją pracą i postawą udowodnił, iż pogardzana przez wielu praca lekarza prowincjonalnego jest nie mniej wartościowa, niż praca w dużych ośrodkach akademickich.

Bibliografia:

1.      K. Koszada, E. Świątkowska, „Filozofia życiowa dr Antoniego Fortunata Troczewskiego”, KZR tom XII, 2008 rok.

2.      J. Saramonowicz, P. A. Stasiak, „Doktor Antoni Fortunat Troczewski (1861-1928) lekarz, działacz społeczny i polityczny”, Kutno 2013 rok.

3.      H. Lesiak, „Dr Antoni Troczewski, lekarz i działacz społeczny”, TPZK 1984 rok.

       Images: 2016 TROCZEWSKI 9.JPG

 

Jak co roku spotkaliśmy się  przy odrestaurowanym grobie doktora Antoniego Troczewskiego  w 88. rocznicę Jego śmierci.

           Dzięki ofiarności mieszkańców Ziemi Kutnowskiej, Okręgowej Izby Lekarskiej w Płocku, Ochotniczej Straży Pożarnej w Kutnie i  dofinansowania z  budżetu Miasta Kutna, wykonano  w 2013 roku renowację pomnika Doktora. Dziś  Kutnowianie  z dumą przechodzą  obok miejsca pochówku Honorowego Obywatela Miasta Kutno  wiedząc, że mają  udział w tym dziele. Dbałość o grób Doktora to także podkreślenie naszego lokalnego patriotyzmu – z miłości do „małej ojczyzny” Antoniego Troczewskiego, tego wielkiego społecznika, czerpiemy  przykład. Na grobie Doktora zamocowany jest Krzyż Wielki Order Odrodzenia Polski, który otrzymał  15 września 1923 roku.  Kiedy  go dekorowano tym odznaczeniem oświadczył, że to co zdziałał, to nie jest jego osobistą zasługą, ale tych wszystkich, którzy z nim pracowali, całego zespołu, całego otoczenia, tego społeczeństwa, w którym się obracał i którego ukochał. Świadczyło to o skromności tego wielkiego obywatela. Wszystko chciał dla wszystkich, nic dla siebie.

Order Polonia Restituta - Polska Odrodzona jest po Orderze Orła Białego drugim w hierarchii najwyższym cywilnym odznaczeniem polskim. Ustanowiony został przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej  w  1921 roku jako symbol odzyskania przez Polskę niepodległości. Orderem tym odznaczani byli obywatele, którzy zasłużyli się ojczyźnie wybitną twórczością na polu nauki, wynalazczości, kultury i sztuki, wyjątkową sumiennością w pracy, ofiarnością i poświęceniem, działalnością filantropijną i działaniami na rzecz rozwoju kraju. Krzyżem Wielkim wyróżnieni byli m.in. tacy wybitni Polacy jak: Karol Szymanowski, Władysław Reymont, Leon Wyczółkowski, Stefan Żeromski, gen. Władysław Sikorski, gen. Lucjan Żeligowski, Eugeniusz Kwiatkowski i wielu innych.

Images: 2016 TROCZEWSKI 7.JPGW obchodach uczestniczyli: Marcin Motylewski Dyrektor Biura Poselskiego posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Tomasza Rzymowskiego, Przedstawiciele Biura Poselskiego pana Tadeusza Woźniaka  - posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej: Robert Baryła Radny Sejmiku Województwa Łódzkiego i Jolanta Pietrusiak Radna Rady Powiatu w Kutnie, Artur Gierula – Członek Zarządu Powiatu, Grzegorz Chojnacki Przewodniczący Rady Miasta Kutno, Zbigniew Wdowiak, Zastępca Prezydenta Miasta Kutna, Członkowie  Rady Miasta Kutno oraz ksiądz Stanisław Pisarek, który  wspólnie z zebranymi odmówił modlitwę w intencji Antoniego Troczewskiego.

Szczególnie gorąco przywitane zostały instytucje noszące imię dr Antoniego Troczewskiego:„Kutnowski Szpital Samorządowy" Spółka z    o.o.     im. dr A.Troczewskiego z  prezesem zarządu Markiem Kiełczowskim, dyrektorem ds. pielęgniarstwa Ireną Dałek oraz rzecznikiem medialnym szpitala Beatą Pokojską, Zespół Szkół Zawodowych nr 2 im. doktora A. Troczewskiego, Ochotnicza  Straż Pożarna w Kutnie, której przewodniczył  sto lat temu Antoni Troczewski, Okręgowa Izba Lekarską w Płocku, która zawsze pamięta o Doktorze.

 Obecni byli: Józef Stocki reprezentujący Światowy Związek Żołnierzy AK, Harcerki i Harcerzy  Związku Harcerstwa Polskiego Komendy  Hufca Kutno, Delegacja Muzeum Regionalnego w Kutnie, kutnowskich media, Delegacje kutnowskich szkół  z pocztami  sztandarowymi: Szkoła Podstawowa nr 6 im. Marii Curie-Skłodowskiej,  Gimnazjum nr 1 im. Adama Mickiewicza, Zespół Szkół Zawodowych nr 2 im. doktora Antoniego Troczewskiego, Gimnazjum nr 2 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego,  I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Henryka Dąbrowskiego, II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza, Katolickie Liceum Ogólnokształcące SPSK im. św. Stanisława Kostki, Zespół Szkół nr 1 im. Stanisława Staszica, Zespół Szkół  nr 3 im. Władysława Grabskiego, Zespół Szkół  nr 4 im. Zygmunta Balickiego.

       Images: 2016 TROCZEWSKI 6.JPG

Stanisław Wojdecki wspominał Dr Antoniego Troczewskiego  jako  społecznika.

Po powstaniu styczniowym skończyła się tzw. epoka romantyzmu, która zmieniła mentalność Polaków. Uznano ,że walka narodowowyzwoleńcza  pozbawiona jest sensu. Narodził się  prąd społeczno-literacki zwany powszechnie jako pozytywizm.  Pozytywiści dążyli do rozwoju ekonomicznego, społecznego i kulturalnego kraju. Miało się to dokonywać poprzez zakładanie stowarzyszeń, spółdzielni, zespołów, teatrów itp. , które podnosiłyby poziom oświaty, kultury i świadomości narodowej. Szczególna rola miała przypaść inteligencji, która miała obowiązek przewodzenia narodowi, aby nieść „oświaty kaganiec” .Romantyczne hasło-walka, zostało zastąpione pozytywistycznym-praca.  A. Troczewski   kształtuje swoje poglądy w okresie studiów  i początków pracy lekarskiej w Warszawie  w latach 1884-1890.Czuje brzemię stojącego przed nim  wyzwania, sam dając przykład jak należy postępować. Rezygnuje z możliwości awansu   w stolicy i  przyjeżdża do Kutna   w 1890 r. Jedynym stowarzyszeniem, jakie został po przybyciu do Kutna była  Ochotnicza Straż Ogniowa. Doktor A. Troczewski  bierze udział prawie we wszystkich inicjatywach  mających na celu zakładanie stowarzyszeń w Kutnie, w których często czynnie pracował.

 W 1904 r. powstaje  Towarzystwo Dobroczynności, którego prezesem był A. Troczewski. Towarzystwo prowadziło ochronkę, sierociniec oraz pomagało dzieciom  i matkom znajdującym się  w trudnej sytuacji materialnej. Kutnowska społeczność poparła  inicjatywę i  wsparła ją licznymi ofiarami - były to pieniądze ze składek, imprez, przedstawień teatralnych, loterii, zabaw oraz zbiórek artykułów żywnościowych). W 1904 r. w wynajętym lokalu przy ul Poznańskiej (obecnie ul. Narutowicza) Towarzystwo zorganizowało pierwszą w Kutnie ochronkę dla 80  dzieci. Dzieci otrzymywały posiłek, odzież oraz zasiłki dla całych rodzin. Ochronka dzieliła się na dwa oddziały-dzieci starszych i młodszych. Grupa starsza uczyła się  w tajemnicy przed władzami carskimi języka polskiego , historii Polski, religii oraz kształciła nawyki porządku, higieny i odpowiedzialności. Uczono również zabaw, śpiewu i zręczności manualnych. Dużą wagę przywiązywano do nauki śpiewu i gimnastyki. Towarzystwo zorganizowało biblioteczkę i dążyło do upowszechnienia czytelnictwa. W 1912 r. Towarzystwo Dobroczynności otrzymało pozwolenie na organizowanie odczytów, co miało wpływ na  większe źródła finansowania, gdyż uczestnictwo w odczytach było płatne. W czasie I wojny światowej, gdy  powiększyła się liczba biednych dzieci i sierot Towarzystwo otworzyło sierociniec. Dzieci umieszczano również  na wsi w dworach i u rolników. Ponadto wprowadzono tzw. tanie kuchnie, w których bezpłatnie lub za niewielką odpłatnością wydawano obiady. Z tej formy pożywienia korzystało również wielu mieszkańców Kutna. Działalność Towarzystwa Dobroczynności przyczyniła się do uratowania od śmierci, głodu i chorób wielu Polaków.  W 1924 r. podjęto decyzję   o budowie „Wzorcowej Ochronki i Sierocińca”. Budynek został oddany do użytku  7 października 1926 r.  przy ulicy 29 Listopada (teren SP nr 4). Ochronka i Sierociniec  nosił nazwę  „Im. Doktorstwa Troczewskich”.   Mimo wielu problemów Ministerstwo Opieki Społecznej w wolnej Polsce uznało ochronkę kutnowską za jedną z lepszych.                                                                                                                        

Towarzystwo Teatralno-Muzyczne powstało w Kutnie  w 1904 r. W 1910 r. przeniosło swą siedzibę z Domu Dochodowego do lokalu w hotelu Polskim (ul. Sienkiewicza). Towarzystwo prowadziło zespół dramatyczny, chór męski, kwartet smyczkowy i orkiestrę amatorską.  Organizowało przedstawienia i wycieczki. Były to tzw. „majówki”, gdzie w lesie całe rodziny spędzały czas na zbiorowych grach i wspólnej zabawie. Odbywały się również  koncerty oraz  zabawy i bale karnawałowe we własnym lokalu. Towarzystwo Teatralno-Muzyczne- miało dostarczyć mieszkańcom rozrywki i  i wpływać na kulturalny odbiór dzieł  sztuki.  M.in. w 1911 r. Towarzystwo zorganizowało wieczór muzyczny   z występami własnej orkiestry pod kierunkiem Wojciecha Nowosielskiego.   W maju br. w parku Wiosny Ludów występowała orkiestra wraz z orkiestrą dętą z cukrowni Konstancja. We własnej sali koncertowej z inicjatywy nauczyciela rysunku Stanisława Rudzińskiego odbyła się wystawa malarstwa. Przedstawiono 70 obrazów twórców miejscowych i obrazów wypożyczonych. Obrazy m.in. wystawili Stefania hr. Moszyńska, Wacława Szymańska, Tymoteusz Sawicki i in. Do Kutna zaproszono  orkiestrę Stanisława Namysłowskiego, znakomitego aktora Bolesława Leszczyńskiego, wybitnego skrzypka     St. Barczewicza, teatr z Włocławka i inne. Barczewicz koncertował też w Kutnie w 1912 r. W tym roku wystąpił również znany recytator Maurycy Kisielnicki, a teatr warszawski m.in. ze sztuką „Trzeba umrzeć ,aby żyć”. W 1913 r. Towarzystwo wystawiło sztuki M. Bałuckiego „Grube ryby” i „Klub kawalerów”. Sztuki reżyserował Kazimierz Kahl. Przedstawienia stały no dobrym poziomie, a niskie ceny biletów umożliwiły wielu mieszkańcom Kutna  dostęp do teatru.     

Towarzystwo Wzajemnego Kredytu powstało w 1904 r.  Mieściło się przy Nowym Rynku (obecnie plac M. Piłsudskiego – sklep Społem). Towarzystwo  dążyło do stopniowego przechodzenia handlu, rzemiosła i przemysłu w ręce polskie  poprzez udzielanie   tanich kredytów kupcom, rzemieślnikom i drobnym producentom. Doktor był zwolennikiem spółdzielczości. Dążył do uniezależnienia drobnych rzemieślników i kupców od pośredników, często obcej narodowości.   W 1910 r. udzielono pożyczki     w wysokości 2000 rubli Stacji Doświadczalno-Rolniczej, dzięki czemu zorganizowano własne pole doświadczalne w Gołębiewie.                                                                                                                                                    

 Podobne cele  stawiało sobie założone w  1913 r. stowarzyszenie pod nazwą Oddział  Chrześcijańskiego Towarzystwa Popierania Handlu, Przemysłu i Rzemiosła.  Drobni  rzemieślnicy mogli dzięki tanim kredytom  prowadzić działalność gospodarczą.   Żywot tych organizacji nie był długi.  Wojna światowa i kryzysy gospodarcze w latach dwudziestych przyczyniły się do ich upadku.   
                                                                                                                                                         

   W 1907 r. z inicjatywy A. Troczewskiego  powstaje pierwsza w Kutnie 4-klasowa  szkoła średnia – szkoła realna. Istnieje tylko jeden rok, a  od września 1908 r. zostaje przemianowana  na 7-klasową Szkołę Handlową, która z kolei w 1913 r. zostaje przekształcona w 5-cio klasową Szkołę Kupiecką.  Doktor A. Toczewski powołał w 1910 r. Towarzystwo Szkoły Średniej, aby utrzymać   w mieście szkołę handlową.  Szkoła Handlowa w zamyśle A. Troczewskiego miała  kształcić  przyszłych rzemieślników, pracowników przemysłu i handlu. Doktor obowiązek świadczenia na szkołę nakładał na fabryki (cukrownie) i towarzystwa akcyjne. Towarzystwo skupiało ludzi zamożnych, którzy mogli uiszczać odpowiednie składki na rzecz szkoły. Szkoła Handlowa rozwijała się dobrze. Powiększano systematycznie pomoce naukowe, stworzono muzeum szkolne, pierwsze w Kutnie. Muzeum zawierało  zbiór ptaków, minerałów, muszli, gatunków drzewa, okazów do nauki towaroznawstwa,  tablic dotyczących rzemiosł. Na potrzeby nauczycieli i uczniów była do dyspozycji biblioteka. Doktor Troczewski  dbał o sprawne funkcjonowanie szkoły i dobrą opinię w środowisku lokalnym oraz  o wysoki poziom nauczania i wychowania. Wiele uroczystości szkolnych odbywało się z udziałem licznego udziału mieszkańców Kutna. Były to zabawy w szkole i festyny  w lesie mnichowskim oraz zakończenie roku szkolnego, które odbywało się w domu strażackim. Trzeba podkreślić ,że młodzież  występowała z bogatym programem artystycznym, otrzymywała nagrody i odznaczenia. Wbrew  zamierzeniom doktora, szkoła została przekształcona w lipcu 1918 r. w gimnazjum realne.    A. Troczewski  protestował przeciw likwidacji szkoły handlowej, którą uważał za bardziej pożyteczną niż gimnazjum.      

              Spółdzielnia „Kutnowianka” powstała  w 1910 r. Prezesem zarządu był A. Troczewski .Celem spółdzielni było dostarczenie członkom towarów po możliwie niskich cenach oraz gromadzenie oszczędności z zysków. Przy  Nowym Rynku (obecnie Plac M. Piłsudskiego) mieścił się sklep towarów bławatnych i galanteryjnych. W 1913 r. „Kutnowianka” połączyła się z Towarzystwem Opałowym  w jedną spółdzielnię. Towarzystwo Opałowe powstało w 1907 r. i miało swoje składy węgla i koksu     w pobliżu dworca kolei. W 1914 r. „Kutnowianka” zakupiła plac przy bul. Toruńskiej, gdzie przeniesiono skład opału.  Dzięki działalności  Towarzystwo przyczyniło się do stabilizacji cen na materiały opałowe, zwłaszcza na węgiel i koks.  Po odzyskaniu niepodległości   „Kutnowianka”   nadal sprzedawała węgiel oraz  torf i sól. Zyski ze sprzedaży  przekazywała m.in. na  akcje charytatywne: na inwalidów wojennych, obronę państwa, tanią kuchnię, Ochronkę, Górny Śląsk, PCK, stypendium    T. Kościuszki, żłobek itp.  Okresy kryzysu w latach dwudziestych i dewaluacja marki osłabiły pracę spółdzielni, zaprzestała działalności w 1927 r.                                                                                                                                                                              

          Towarzystwo Krajoznawcze powstało w końcu 1911 r. W Towarzystwie istniały sekcje: fotograficzna, odczytowa, wycieczkowa, była czytelnia czasopism,  organizowano wystawy. Sekcja fotograficzna uczyła  poprawnego fotografowania, ogłaszała konkursy fotograficzne, gromadziła zdjęcia.  Sekcja wycieczkowa organizowała wycieczki m.in. do Lublina, Puław, Kazimierza, Koła, Łowicza, Łęczycy, Kalisza i innych miejscowości. Aktywna była sekcja odczytowa.  M.in. Mikołaj Wisznicki wygłosił odczyt  „Piękno naszego kraju”, a Kulweć  nt.  „Kraina bagien”, którego odczyt był ilustrowany 70 przeźroczami. Czytelnia i biblioteka organizowana była wspólnie z Towarzystwem Teatralno-Muzycznym i mieściła się w domu Sokołowskiego przy ul Poznańskiej (obecnie Narutowicza). Czytelnia posiadała m.in. roczniki „Ziemi”, „Wisły” oraz „Dzień”, „Dziennik Kujawski”, „Polską Scenę i Sztukę”, „ Tygodnik Polski”, „Bibliotekę Warszawską”, „Studio”, „Malarstwo Polskie”. W zamyśle doktora  Towarzystwo miało oddziaływać patriotycznie na społeczeństwo poprzez pokazywanie piękna ojczystego kraju.        

Towarzystwo Gimnastyczne „ Sokół” powstało w Kutnie  w 1917 r.  Po odzyskaniu niepodległości A. Troczewski  był zastępcą prezesa. Celem Towarzystwa było skupienie młodzieży  dla jej ideowego (tj. endeckiego), moralnego i fizycznego wychowania. Sala gimnastyczna i biuro znajdowało się na ul. Kilińskiego. „Sokół” organizował dla członków i ich rodzin zabawy, a dla celów dochodowych bale noworoczne i karnawałowe.  Towarzystwo prowadziło chór, orkiestrę, biblioteczkę.  Istniały ponadto sekcje m.in. piłki nożnej, atletyki, sceniczna. Młodzież poznawała  elementy przysposobienia wojskowego. W 1926 r. „Sokół” dostał teren na boisko tzw. „sokolnię” –teren dzisiejszego boiska „Kutnowianka”.    
                                                                                                                      
                                                                                                                                                                                                                                                           

W Kutnie  Polski Czerwony Krzyż powstał 1 września 1919 r.  W PCK istniała sekcja m.in. opieki nad żołnierzami, która  zbierała  żywność i odzież dla wojska. Akcje prowadzono wśród społeczności lokalnej poprzez uliczne kwesty, wieczory koncertowe, zbieranie ofiar , werbowanie nowych członków. Działalność PCK szczególnie widoczna była w latach 1919-1920, kiedy była prowadzona wojna z bolszewicką Rosją. Trudna sytuacja gospodarcza, napływ do miasta setek ochotników w drodze do wojska, emigrantów i uciekienierów zmobilizowały miejscowy PCK do ofiarniejszej pracy. Na placu M. Piłsudskiego ustawiony został kiosk, gdzie prowadzono kwestę na pomoc dla ochotników wojskowych, na dworcu PKP  istniał bufet, który dostarczał odjeżdżającym na front ochotnikom żywność i napoje. Zostały uruchomione kuchnie, gdzie wydawano żywność, mleko dla dzieci, bieliznę, odzież i lekarstwa. W sierpniu 1920 r. w parku Wiosny Ludów zorganizowano loterię fantową, aby uzyskać potrzebne środki finansowe. W kwietniu 1921 r. zorganizowano „koncert- raut”. Który cieszył się dużym zainteresowaniem obywateli. Przybylo wiele osób    z okolicznych miejscowości np. Gostynina, Łęczycy itp. „Tygodnik Kutnowski” pisał – „ Nie było dotąd tak świetnego zespołu artystów, takiego nastroju…”. Miejscowy oddział PCK dla żołnierzy batalionu zapasowego 37 pp zakupił aparat dezynsekcyjny, urządził łaźnię o 16 natryskach, izbę chorych. W późniejszym okresie dla żołnierzy 37 pp organizowano doroczne uroczystości wigilijne  i wielkanocne. Święta te poprzedzały apele w prasie i w ulotkach, następnie zbierano pieniądze     i artykuły żywnościowe. Akcje te zacieśniały więź wojska z miejscowym społeczeństwem i tworzyły ogólnie  dobry klimat. PCK organizował także kursy przygotowujące oddziały sanitariuszek na wypadek wojny.   
                                                                                                                                 

 Doktor A. Troczewski  przez całe swoje życie często  finansował  akcje charytatywne i udzielał  porad lekarskich  bezpłatnie. Był lekarzem honorowym straży pożarnej, lecząc  strażaków i ich rodziny.  W 1921 r. bezinteresownie przyjmował  biedne dzieci i matki w ambulatorium, które znajdowało się przy ul. Kilińskiego.  Ambulatorium wydawało bezpłatnie leki, utrzymywało się ze składek społecznych. W 1925 r. przy ul. Toruńskiej otwarto lecznicę fizykoterapeutyczną, gdzie zakupiono odpowiednią aparaturę „leczenia światłem, nagrzewaniem świetlnym, przegrzewaniem elektrycznością”.  Na liście ofiarodawców byli lekarze, wśród nich dr Troczewski. W 1924 r. kiedy Wisła zalała wsie w powiatach gostynińskim i sochaczewskim, A. Troczewski przeznaczył pieniądze na rzecz powodzian.  Bezinteresownie uczestniczył w patriotycznych   komitetach organizacyjnych  takich uroczystości jak: 3-Maja, 11-Listopada, rocznice St. Staszica, J. Kilińskiego, T. Kościuszki. Dążył do ich należytego przygotowania i licznego udziału mieszkańców.

Działalność stowarzyszeń  przyczyniła się do rozwoju miasta  i  ożywienia życia umysłowego i kulturalnego. Zasługi  dla lokalnej społeczności nie mogły być zauważone przez mieszkańców     i władze polskie.   W dniu  22 grudnia 1919 roku   dr A. Troczewski otrzymał godność honorowego obywatela miasta Kutna, natomiast 15 września 1923 r. otrzymał jedno z najważniejszych polskich odznaczeń –Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia  Polski „Polonia Restituta”.  

                           Images: 2016 TROCZEWSKI 1.JPG 

 

 

                          Images: 2016 TROCZEWSKI 2.JPG

 

 

 

 

 

· redakcja dnia wrzesień 22 2016 22:34:41 · 0 komentarzy · 35 czytań · Drukuj

drzwi dworku modrzewiowego są otwarte - każdy znajdzie coś interesującego dla siebie - przyjdź

         

      

Zapraszamy mieszkańców powiatu kutnowskiego do naszej siedziby przy ul. Narutowicza 20 w dniu 25 września 2016 roku  o godz. 16.oo na spotkanie z okazji Dnia Regionalisty, podczas którego przy kawie, herbacie i pysznym cieście można będzie posłuchać o  niesamowitej historii życia Witolda Zglenickiego  - geologa, nafciarza, filantropa  urodzonego na  Ziemi Kutnowskiej.

Zobaczycie Państwo także obrazy Niny Kunikowskiej mieszkającej w Kutnie, która dała się namówić na ich  jednodniową   wystawę.  Warto się wybrać, by podziwiać te barwne obrazy kutnowskiej malarki!

 

Będzie to też niepowtarzalna okazja, by zajrzeć do kronik TPZK sprzed 45 lat, porozmawiać z  członkami – założycielami TPZK i spędzić niedzielne popołudnie w  niecodziennej atmosferze starego dworku…

Images: 0100.gifPatronat nad obchodami Dnia Regionalisty objęła
Rada Krajowa
Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych Rzeczypospolitej Polskiej                                                

 

                              

 



Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej realizuje  projekt pn. „Poznaj życie i działalność Witolda Zglenickiego – geologa, nafciarza, filantropa  urodzonego na  Ziemi Kutnowskiej”. Projekt skierowany jest  do uczniów szkół szczebla gimnazjalnego i ponadgimnazjalego w powiecie kutnowskim oraz do mieszkańców powiatu kutnowskiego i realizowany jest jako zadanie współfinansowane przez Powiat Kutnowski. 
                                 Images: logo nowe powiat kutnowski.jpg
Patronat Honorowy nad naszym  projektem objęła Fundacja Nauki Polskiej  im. inż. Witolda Zglenickiego.

 

 

                                                                                               Images: LOGO FUNDACJA  ZGLENICKI.jpg                                                    

 

 

Projekt odwołuje się do dziedzictwa kulturowego i historycznego Ziemi Kutnowskiej.  W  Starej Wargawie koło Kutna  6 stycznia 1850 roku urodził się inżynier Witold Zglenicki – geolog, nafciarz i filantrop, największy mecenas  nauki i oświaty w całej tysiącletniej historii Narodu Polskiego. Niestety, jest to postać mało znana w  powiecie kutnowskim i chcemy to zmienić.

Poprosiliśmy szkoły  o wytypowanie  swoich przedstawicieli  - dwóch uczniów  do konkursu wiedzy o Witoldzie Zglenickim na poziomie powiatowym. Konkurs finałowy zróżnicowany będzie  pod względem trudności pytań  na szkoły gimnazjalne i ponadgimnazjalne i polegać będzie na udzieleniu pisemnych odpowiedzi na pytania przygotowane z przekazanego w załączeniu materiału. Finał konkursu odbędzie się w dniu 12 października 2016 roku (środa). Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi w dniu 17 października 2016 roku. Wszyscy uczestnicy finału konkursu  powiatowego w II połowie października 2016 roku w nagrodę zwiedzą  Petrochemię Płocką (przed którą stoi pomnik Witolda Zglenickiego). Otrzymaliśmy zgodę od Petrochemii na zwiedzanie. Oprócz tego trzej  uczestnicy finału konkursu (zarówno ze szkół gimnazjalnych, jak i ponadgimnazjalnych), którzy zdobędą najwięcej punktów, otrzymają drobne upominki, które przekazała nam Fundacja ORLEN Dar Serca. 

Szkoły otrzymały  materiały dotyczące życia  i działalności Witolda Zglenickiego  celem przygotowania się uczniów do konkursu.  Przesłaliśmy  również  prezentację multimedialną do wykorzystania,   by wzbogacić  wiedzę uczniów powiatu kutnowskiego  na temat tej ważnej postaci związanej z Ziemią Kutnowską.

 

 

 

                                                      Wystawa prac  Niny Kunikowskiej

Malarstwo to jej pasja. Jest to zajęcie dla niej tak oczywiste, że nawet nie pamięta, jak to się wszystko zaczęło. Już jako dziecko  wiedziała, że farby, kolory stworzą obraz…

Tematyki  swojego malarstwa nie planuje, jest to proces spontaniczny. Inspiracje artystyczne czerpie z otaczającego ją świata, który ją zachwyca. Maluje postaci, martwą naturę i pejzaże. Techniki, jakie stosuje są różnorodne  - węgiel, pastele, olej i akryl. Nie szkicuje lecz od razu nanosi farbę na płótno.

Swoje prace ostatnio prezentowała we Francji podczas Dni Polonii.  Zapraszana jest na plenery  malarskie, w których z radością twórczą bierze udział.

 

                    Images: REFLEKSJE NAD HISTORIA KUTNA.jpg 

             „Refleksje nad historią”  obraz namalowany podczas

          I Otwartego  Pleneru Plastycznego Artystów Województwa Łódzkiego 2008

 Images: NINA KUNIKOWSKA 5.jpg

 

 Images: NINA KUNIKOWSKA 3.jpg Images: NINA KUNIKOWSKA 2.jpg

 Images: NINA KUNIKOWSKA 4.jpg

 

 Images: NINA KUNIKOWSKA 1.jpg  Images: NINA KUNIKOWSKA 6.jpg

 

· redakcja dnia wrzesień 21 2016 10:22:01 · 0 komentarzy · 45 czytań · Drukuj

Zielono nam - uczymy się, jak dbać o środowisko przyrodnicze powiatu kutnowskiego

              

news: PROMOWANIE ZALESIEN POWIAT.jpg

Jak stwierdził sto lat temu  Robert  Ingersoll – Przyroda nie zna nagrody ni kary, zna tylko konsekwencje. Dlatego też należy dbać o środowisko naturalne, jakie nas otacza i edukować młode pokolenie w tym temacie.  

 

Rozpoczynamy projekt   pn. „Zielono nam – uczymy się, jak dbać o środowisko przyrodnicze  powiatu kutnowskiego”. Zadanie to jest   realizowane przez TPZK  wraz z  Zespołem Szkół nr 3 im. Wł. Grabskiego w Kutnie w okresie od 15 września 2016 roku do 30 października 2016 roku. 

 

 

 
Images: hp.jpgZadanie zostało   dofinansowane  ze środków finansowych  Powiatu Kutnowskiego.  

 

 

 Zadanie polega na  zorganizowaniu dwóch wypraw edukacyjnych po powiecie kutnowskim   dla 100 uczniów Zespołu Szkół  nr 3 im. Władysława Grabskiego. Grupa odbiorców:  bezpośrednio - 100 uczniów Zespołu Szkół  nr 3 im. Władysława Grabskiego, pośrednio – 300 uczniów Zespołu Szkół  nr 3 im. Władysława Grabskiego.

Miejsce realizacji zadania: teren powiatu kutnowskiego.

Celem wypraw  jest pogłębienie wiedzy z dziedziny ekologii, ochrony przyrody i ochrony środowiska. Poprzez  zapoznanie się ze stanem drzewostanu  wybranych zespołów parkowych powiatu kutnowskiego młodzież  powiatu kutnowskiego (uczniami ZS nr 3 w Kutnie  są mieszkańcy różnych miejscowości z terenu powiatu kutnowskiego)  zdobędzie wiedzę o stanie środowiska przyrodniczego regionu kutnowskiego. Każdy przystanek w kolejnym parku kończyć się będzie prelekcją na temat ochrony środowiska naturalnego. W tym celu nawiązana została współpraca pomiędzy TPZK a Wydziałem Rolnictwa, Leśnictwa i  Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w Kutnie.  Informacje na temat   odwiedzanych parków zostaną przygotowane przez młodzież, która prezentować je będzie pozostałym uczestnikom wyprawy.  Naszym ekspertem  w tej dziedzinie jest Andrzej Latos. Czas przejazdu pomiędzy parkami zostanie wykorzystany na  prowadzenie konkursu z dziedziny ochrony środowiska naturalnego.  Wyprawa kończyć się będzie w  Grupowej Oczyszczalni Ścieków w Kutnie, w której młodzież zapoznana zostanie przez pracownika GOŚ z działalnością oczyszczalni i jej wpływem na środowisko naturalne.

Podczas realizacji projektu sporządzona będzie dokumentacja fotograficzna przez członków  szkolnego kola fotograficznego, a odbitki wykona   profesjonalna firma fotograficzna.  Materiały te zostaną wykorzystane  do wykonania gazetki szkolnej i prezentacji multimedialnej poświęconej  zrealizowanemu projektowi i tematyce ochrony środowiska naturalnego, ekologii i środowiska przyrodniczego w powiecie kutnowskim.  Materiały te   będą  prezentowane pozostałym uczniom szkoły na godzinach wychowawczych.

 

· redakcja dnia wrzesień 19 2016 21:46:14 · 0 komentarzy · 46 czytań · Drukuj

w jaki sposób zamontować tabliczkę adresową na domu

Images: TABLICZKA SIM DLA CIEBIE.jpgZnamy już laureatów konkursu Tabliczka dla Ciebie. 

Wręczenie tabliczek z numerami adresowymi  laureatom  konkursu nastąpi w dniu 2 października 2016 roku o godzinie 14.oo w Sali widowiskowej Kutnowskiego Domu Kultury.

Po zakończeniu spotkania wszystkich zapraszamy na poczęstunek  - okolicznościowy tort serwowany będzie  na górnym holu KDK.

Zaproszenia zostaną wysłane laureatom na adres domowy.

Dziękujemy Wam za  udział w konkursie i gratulujemy!


Tabliczki należy zamocować na domu lub ogrodzeniu przy domu do 30 października 2016 roku  i przesłać nam fotografię z zamocowaną tabliczką.

Tabliczki dla laureatów konkursu wykona   Agencja Usługowo-Reklamowa  PRIMDRUK Łukasz Puchalski z Kutna.

Poniżej prezentujemy krótki film instruktażowy – w jaki sposób zamontować tabliczkę na domu: https://www.youtube.com/watch?v=Pk4vfYne8j0&feature=em-upload_owner

 

 

 

· redakcja dnia wrzesień 19 2016 21:05:47 · 0 komentarzy · 44 czytań · Drukuj

wspominamy doktora Antoniego Troczewskiego w 88. rocznicę Jego śmierci

   

     Images: Troczewski.JPG                                                        



        
„Czyńcie całemu światu tyle dobrego

 

         wiele tylko możecie,

 

         ale nie  oczekujcie nagrody ani uznania

 

         jak tylko od Boga samego”.

 

 

                                                         Bousset

 

 

 

                             

                          Z A P R O S Z E N I E


Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej

zaprasza

wszystkich Mieszkańców Kutna

na uroczyste obchody  88. rocznicy śmierci

doktora Antoniego Troczewskiego – Honorowego Obywatela Miasta Kutna,


które odbędą się  w dniu  22 września 2016 roku (czwartek):

 

Ø    o godz. 15.3o  pod tablicą pamiątkową   przy  willi  dr Troczewskiego    przy ulicy 29 listopada 4 w Kutnie – budynek Urzędu Stanu Cywilnego.

Ø    o godz. 16.oo   na Cmentarzu Parafialnym   w Kutnie przy  grobie Doktora.

 

                                                

Program uroczystości przy willi dr Antoniego Troczewskiego:

1. Powitanie – Bożena Gajewska (prezes TPZK). 

2. Kilka słów o Doktorze (jako animatorze kultury)  wygłosi  dr Elżbieta Świątkowska  (skarbnik TPZK).

3. Złożenie wiązanek kwiatów  pod tablicą pamiątkową   przy  willi    dr Troczewskiego.

4. Przejście na Cmentarz Parafialny w Kutnie do grobu Doktora.

 

Program uroczystości przy grobie Doktora:

1.    Powitanie – Bożena Gajewska (prezes TPZK).

2.    Wspomnienie o  Antonim Troczewskim (jego udziale w kutnowskich organizacjach społecznych)   wygłosi Stanisław Wojdecki (członek zarządu  TPZK).

3.    Złożenie kwiatów pod pomnikiem nagrobnym dr Antoniego Troczewskiego       z towarzyszeniem werbla  Orkiestry Dętej Ochotniczej Straży Pożarnej w Kutnie.

4.    Zakończenie uroczystości.  

        

 

Renowację  grobu Doktora  Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej  wykonało  w  2013 roku dzięki ofiarności społeczności Ziemi Kutnowskiej, Okręgowej Izby Lekarskiej w Płocku, Ochotniczej Straży Pożarnej w Kutnie oraz  przy  wsparciu finansowemu Prezydenta Miasta Kutno.

Mieszkańcy Ziemi Kutnowskiej, którzy poprzez  datki podczas kwesty w 2012 roku  wyrazili swoją wolę renowacji pomnika, z dumą przechodzą  obok miejsca pochówku Honorowego Obywatela Miasta Kutno  wiedząc, że mają  udział w tym dziele. Dbałość o grób Doktora to także podkreślenie naszego lokalnego patriotyzmu – z miłości do „małej ojczyzny” Antoniego Troczewskiego, tego wielkiego społecznika, czerpiemy  przykład.

                                            

· redakcja dnia wrzesień 16 2016 21:30:35 · 0 komentarzy · 55 czytań · Drukuj

TPZK promuje tradycję różaną

        

Images: Forst 8.JPGŚwięto Róży 9 -11 września 2016 roku w Kutnie -  Wystawa Róż i Aranżacji Florystycznych w Kutnowskim Domu Kultury i towarzyszące jej imprezy to  święto całego naszego miasta. Święto przypominające o tradycji różanej w Kutnie, o  ważnych postaciach, dzięki którym Święto Róży jest naszą wizytówką  na zewnątrz. Róże „Kutno”, „Marylka”, „Kopernik” wyhodowane przez Bolesława Wituszyńskiego prezentowane na Wystawie,  cieszą oczy  i  wzbudzają zainteresowanie zwiedzających.

Wszystkie  wydarzenia  związane z Wystawą  z roku na rok przyciągają  coraz więcej turystów do Kutna. Fakt, że mieszkańcy nawet odległych terenów przyjeżdżają do nas, znajdując tu coś interesującego,  napawa dumą nas, mieszkańców.

Images: logo kutno.jpgWiele osób na czas Święta przyjechało do Kutna, by przy okazji oglądania wystawy róż odwiedzić rodzinę, przyjaciół, znajomych lub po prostu zajrzeć do Kutna na  ciekawe wydarzenie, o którym usłyszeli. TPZK we współpracy z Miastem Kutno, Kutnowskim Domem Kultury i Muzeum Regionalnym w Kutnie  prezentuje podczas różanego weekendu rękodzieło artystyczne Ziemi Kutnowskiej. Swoje prace pokazywali  rzeźbiarze:  Józef Stańczyk

Sławomir Suchodolski, ,Józef Marciniak, Dorota Stanicka, Zbigniew Suchiński,  hafciarki, koronkarki: Urszula Jędrzejczyk,  metaloplastyk - Jan Wasiak i malarze: Edward Sobczak,  Ryszard Narkiewicz,  Waldemar Kurowicki. Na naszym stoisku można było otrzymać  informatory o rzeźbie i rękodziele artystycznym  opracowane i wydane drukiem dzięki dofinansowaniu ze  środków Prezydenta Miasta Kutno. Swoje zbiory  prezentowała także sekcja kolekcjonerska pod przewodnictwem Marka Wójkowskiego.

Pokazywaliśmy także wydawnictwa regionalne  od lat przygotowywane pod kierunkiem  przewodniczącego komitetu redakcyjnego dr Karola Koszady oraz medale, jakie TPZK wybiło w ciągu ostatnich kilkunastu lat.

         W ramach  realizacji projektu „Kochasz róże… kochaj Kutno!”  (dofinansowanego  w programie   „Grant na lepszy start” ze środków Programu Funduszu Inicjatyw Obywatelskich na lata 2014-2020 Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, środków samorządu województwa Łódzkiego i środków Miasta Kutno dzięki wsparciu finansowemu Prezydenta Miasta Kutno) przy naszym stoisku przed Kutnowskim Domem Kultury  można było  sprawdzić swoją wiedzę na temat tradycji różanej w Kutnie, zapoznać się z wydawnictwami zawierającymi artykuły na ten temat, a także  z bogatą Biblioteczką różaną, zawierająca kilkadziesiąt pozycji dotyczących odmian, róż, ich sadzenia i uprawy.

      Images: r K.JPG    W ramach naszej statutowej działalności od lat  propagujemy wśród mieszkańców Kutna tradycję różaną poprzez rozdawanie krzewów róż do nasadzeń (rozdaliśmy już 6000 sztuk krzewów róż), prelekcje o historii szkółek i gospodarstw produkujących  róże, wyjazdy do ogrodu różanego w Forst i Ogrodu Botanicznego w Powsinie, gdzie znajduje się Narodowa Kolekcja Róż,  wykonanie i pokaz wystawy pn. „Moje róże dla Kutna”,  grę miejską i spacery dla mieszkańców  „Śladami tradycji różanej”, włączanie się w budowanie strategii marki naszego miasta – Kutno miasto róż. Przy Dworku Modrzewiowym – naszej siedzibie od 30 lat  utworzyliśmy mały ogródek różany, w którym można podziwiać  róże wyhodowane przez Bolesława Wituszyńskiego,  a więc róże Kutno, Marylkę i Kopernika (dzięki  uprzejmości pana Krzysztofa Byczkowskiego).

· redakcja dnia wrzesień 15 2016 23:48:17 · 0 komentarzy · 59 czytań · Drukuj

Znamy już laureatów konkursu Tabliczka dla Ciebie

Images: TABLICZKA SIM DLA CIEBIE.jpgWręczenie tabliczek z numerami adresowymi laureatom konkursu nastąpi w dniu 2 października 2016 roku o godzinie 14.oo w Sali widowiskowej Kutnowskiego Domu Kultury.

Po zakończeniu spotkania wszystkich zapraszamy na poczęstunek - okolicznościowy tort serwowany będzie na górnym holu KDK.

Zaproszenia zostaną wysłane laureatom na adres domowy.

Dziękujemy Wam za udział w konkursie i gratulujemy!

 

Tabliczki należy zamocować na domu lub ogrodzeniu przy domu do 30 października 2016 roku i przesłać nam fotografię z zamocowaną tabliczką. A oto lista laureatów:

Buzak Daniela, Borecka Monika, Błaszczyk Kazimiera, Bujalska-Kowalczyk Jolanta, Bednarek Magdalena, Braszczyński Stanisław, Baranowski Leszek, Bawola Krystyna, Brochocka Stanisława, Cegielska Emilia, Ceranowski Jerzy, Choroba Teresa, Czupryniak Jan, Dolat Łukasz, Dzięgielewski Jarosław, Dzierżawska Agata, Estkowska Wanda, From Kazimierz, Firadza Jarosław, Flaszak Anna, From Roman, Gadzinowski Włodzimierz, Głogowa Halina, Gontarek-Kowalczyk Barbara, Gralak Marek, Góreczka Jadwiga, Grabska Wiesława, Gajewski Łukasz, Gierańczyk Zenon, Głogowski Jacek, Głogowski Marek, Głogowa Robert, Gołębiewski Krzysztof, Głogowska Jolanta, Grząślewicz Ewa, Grzegory Maria, Groblewska Aleksandra, Grabkowska Dorota, Graczyk Agnieszka, Grzelak Wanda, Grzelczak Maciej, Hofman Arkadiusz, Hyży Stanisław, Jabłoński Tomasz, Jakubowski Jarosław, Jaciubek Beata, Józefacki Piotr, Janakowska Maria, Jędrzejczak Teresa, Jarota Piotr, Jagiełło Kamil, Jaśkowska Elżbieta, Jabłońska Maria, Jóźwiak Andrzej, Karbowa Jadwiga, Komorowska Helena, Kołodziej Anna, Kaźmierczak Tomasz, Kłosiński Tomasz, Kaźmierczak Anna, Karolak-Rojewska Katarzyna, Krzewicka Jadwiga, Kubasińscy Teresa i Stanisław, Korkowski Patryk, Krzemińska –Antoniak Ewa, Krajniak Kazimierz, Kubasiński Bartosz, Kowalscy Leszek i Krystyna, Krajniak Agata, Korowajski Jacek, Kutkowski Mirosław, Kurzawa Adam, Lubasińska Halina, Lenarczyk Weronika, Lewandowski Jan, Liwińska Jadwiga, Mroczek Barbara i Andrzej, Michalscy Edyta i Jarosław, Maźniak Elżbieta, Michalscy Teresa i Henryk, Michalski Grzegorz, Malicka Maria, Miś Elżbieta, Marciniak Paweł i Monika, Mańczak Piotr, Morga Anna, Misiewicz Mirosława, Nowak Bożena, Osiecka Barbara, Olesińska Marzena, Pacholczyk Andrzej, Petrykowska Bożena, Pawłowska Genowefa, Przedwojski Lech, Perzyńska Elżbieta, Przywarty Roman, Pawłowska-Lesing Grażyna, Petrykowska Sylwia, Pawłowska Marzena, Rzymowski Marek, Radwańska Elżbieta, Rosiński Adam, Rafalska Beata, Ratajczyk Barbara, Rutkowska Dagmara, Rosiak Andrzej, Rybarski Ignacy i Anna, Sikorscy Izabela i Włodzimierz, Sroka Paweł, Stoliński Grzegorz/Kluk Marlena, Sobczyk Emilia, Ludomir Bożena, Stangreciak Aleksandra i Dariusz, Siuda Emilia, Szatkowski Piotr, Szafrańska Aleksandra, Świtkiewicz Małgorzata, Tarnowski Henryk, Tomczak Elżbieta, Tybura Zenobia, Tęgo Mirosława, Tetkowska Edyta, Troszyńska Ewa, Tyrański Jaromir, Uszpolewicz Krystyna, Urbański Marek, Urbańska Henryka, Walczak Adrian, Wasińscy Elżbieta i Zbigniew, Wosiewicz Stanisława, Wenerska Teresa, Witkowska Jadwiga, Wójcik Janusz, Wójkowska-Pawlak Agnieszka, Wiśniewska Izabela, Walicka Katarzyna, Wyrzykowska Barbara, Wacławska Krystyna, Wujek Jolanta, Wojciechowska Elżbieta, Walczak Joanna, Walecka Anna, Wierzbicka Maria, Woźniak Katarzyna, Zawadzka-Odorowska Izabela, Zielska Elżbieta.

 


· redakcja dnia wrzesień 15 2016 23:20:41 · 0 komentarzy · 56 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!