Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

Dzień regionalzimu 2018

Newsy

Dzień regionalizmu - święto TPZK

25 września każdego roku nasze stowarzyszenie obchodzi jedno z najważniejszych swoich świąt - Dzień Regionalizmu, ustanowiony 25 września 1994 roku na V Kongresie Regionalnych Towarzystw Kultury we Wrocławiu.

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej jest stowarzyszeniem regionalnym, jest członkiem – założycielem Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych Rzeczypospolitej Polskiej. Od ponad 40 lat Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej działa w regionie, a jego członkowie troszczą się o Ziemię Kutnowską – naszą „małą ojczyznę”. 

Maciej Zarębski (lekarz, regionalista, publicysta, pisarz i wydawca, prezes Świętokrzyskiego Towarzystwa Regionalnego) zawsze powtarza „Dla mnie osobiście, mówię to na podstawie blisko 40-letniej działalności w ruchu regionalnym, r e g i o n a l i z m oznacza wszelkie działania mające na celu jak najlepsze poznanie swojej Małej Ojczyzny, po to by jej najpełniej służyć, spowodować by dynamicznie się rozwijała, piękniała i stawała się naszą dumą. To może nastąpić tylko wówczas, gdy będziemy w pełni świadomi swych korzeni, gdy będziemy dobrze znać historię naszego miasta, naszej dzielnicy, dzieje naszej wsi, patrona ulicy, przy której mieszkamy, szkoły, do której chodziliśmy, a także gdy posiadamy wiedzę o naszych przodkach, skąd przybyli, dlaczego wybrali to a nie inne miejsce do zamieszkania, jakie były ich losy oraz gdy potrafimy sensownie opowiedzieć o swoich dziadkach etc."


Dzień regionalizmu jest okazją, by pokazać dorobek naszego stowarzyszenia i spotkać się w gronie Przyjaciół Kutna i Ziemi Kutnowskiej. Zapraszamy wszystkich członków, sympatyków TPZK oraz Mieszkańców Kutna i regionu kutnowskiego do odwiedzenia nas w Dworku Modrzewiowym 30 września 2018 roku (niedziela) w godzinach 16.oo – 18.oo.
· redakcja dnia wrzesień 29 2018 15:10:20 · 0 komentarzy · 96 czytań · Drukuj

..

.
· redakcja dnia wrzesień 29 2018 15:05:03 · 0 komentarzy · 116 czytań · Drukuj

...

.
· redakcja dnia wrzesień 29 2018 15:04:44 · 0 komentarzy · 75 czytań · Drukuj

.

.
· redakcja dnia wrzesień 29 2018 15:04:24 · 0 komentarzy · 73 czytań · Drukuj

Wspomnienie o Doktorze Antonim Troczewskim.

Troczewski2018cmentarz1
Troczewski2018cmentarz4
Troczewski2018cmentarz3







W dniu 21 września, w dziewięćdziesiątą rocznicę śmierci Antoniego Fortunata Troczewskiego, Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, zorganizowało krótkie spotkanie wspomnieniowe przy grobie Doktora.

Po krótkim powitaniu zebranych przez wiceprezesa TPZK dra n. med. Karola Koszadę, referat przypominający życie i działalność Antoniego Troczewskiego wygłosiła dr n. med. Elżbieta Świątkowska. W dalszej części uroczystości głos zabrał wiceprezydent miasta Kutno Jacek Boczkaja, a modlitwę poprowadził ksiądz Jacek Jóźwiak.

Następnie zgromadzeni, złożyli na mogile małżeństwa Troczewskich wiązanki kwiatów.

Na uroczystości obecni byli przedstawiciele władz miasta Kutno w osobach wiceprezydentów – Zbigniew Wdowiak i Jacek Boczkaja, starostę kutnowskiego reprezentował dr n. hum. Jacek Saramonowicz.

W obchodach rocznicy śmierci Doktora, wzięli udział przedstawiciele samorządów – miejskiego i powiatowego, liczne delegacje kutnowskich instytucji oraz członkowie Towarzystwa i mieszkańcy naszego miasta.

Z pocztami sztandarowymi przybyła młodzież z kutnowskich szkół i druhowie Ochotniczej Straży Pożarnej w Kutnie.

Harcerze kutnowskiej chorągwi ZHP, przy grobie doktora Troczewskiego zaciągnęli honorową wartę.



Antoni Troczewski jest jedną z ważniejszych postaci w dziejach miasta Kutna. Nie było dziedziny życia społecznego, w której doktor nie pozostawił swojego śladu.

Urodził się w Łomży, po zdaniu matury w 1882 roku, rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu w Warszawie.

W czasie studiów należał do tajnej organizacji studenckiej, której członkowie mieli za zadanie dostarczanie kolegom książek o tematyce patriotycznej, przygotowywali się również, aby po skończeniu studiów, osiedlając się na prowincji, działać na niwie kulturalnej, społecznej jak również politycznej mobilizując do współpracy miejscową ludność.

Do Kutna przyjechał w grudniu 1890 roku, pracę rozpoczął w szpitalu św. Walentego pełniąc funkcję lekarza nadetatowego, nie otrzymując żadnego wynagrodzenia.

Od chwili swego przybycia, szpital św. Walentego zaczął przekształcać w zakład nowoczesny. Dzięki ciężkiej pracy, angażując swoje pieniądze, doktor stworzył w Kutnie, jak na ówczesne czasy, nowoczesny szpital, który był jedną z najlepiej funkcjonujących placówek w Królestwie Polskim. Jako doskonały lekarz, wśród pacjentów zyskał wielki szacunek.

Początkowo Doktor spotkał się z obojętnością i brakiem zrozumienia wśród mieszkańców. Jednak własnym przykładem potrafił pobudzić lokalną społeczność do działania.

Należy pamiętać, że ziemia kutnowska znajdowała się w tamtym czasie pod zaborem rosyjskim, postępowała rusyfikacja polskiego społeczeństwa, a pielęgnowanie kultury polskiej było karane. Doktor jednak potrafił zaangażować kutnowską inteligencję do stworzenia zakonspirowanego miejsca – „ostoi polskości”.

Powołał w tym celu Komitet, który postanowił wybudować Dom Strażacki. W 1899 roku Komitet uzyskał pozwolenie władz gubernialnych na budowę Domu Strażackiego na parceli przy Rynku Zduńskim. Lokalizacja w tym miejscu nie była przypadkowa, gdyż od strony południowej przy ulicy Podrzecznej mieścił się magazyn instrumentów strażackich. Komitet po wielu staraniach uzyskał tę część placu od władz miasta, jako wieczystą, bezpłatną dzierżawę dla Towarzystwa Strażackiego w Kutnie.

W styczniu 1909 roku Antoniemu Troczewskiemu, Zarząd nadał wyłączne prawo do zarządzania Domem Strażackim. Dzięki zaangażowaniu doktora, stał się on znaczącym ośrodkiem kulturalnym skupiającym mieszkańców Kutna i okolic. Dom Strażacki był miejskim centrum kultury. Odbywały się tam przedstawienia teatralne, z udziałem aktorów zawodowych jak i amatorskich grup teatralnych oraz koncerty, spotkania i zabawy. Tu realizowała się idea doktora Antoniego Troczewskiego, by poprzez sztukę uczyć, wychowywać i angażować ludzi do wszystkiego, co polskie, co służyć może przyszłości suwerennego i niepodległego narodu.

Również z jego inicjatywy wybudowano i powołano do życia pierwszą w Kutnie średnią Szkołę Realną Polskiej Macierzy Szkolnej. Doktor założył Towarzystwo Dobroczynności, które miało w swym statucie zapisane zadanie likwidowania i łagodzenia skutków panującej nędzy i zacofania. Fundusze na działalność gromadzone były z kwest i darowizn,
a przeznaczane były na pomoc socjalną dla najbiedniejszych. Towarzystwo prowadziło również ochronkę dla dzieci miejscowej biedoty.

Dzięki Doktorowi powstało w Kutnie Towarzystwo Muzyczno-Dramatyczne, Towarzystwo Krajoznawcze, Spółdzielnia „Kutnowianka”, Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, zaczęto wydawać gazetę – „Tygodnik Kutnowski”, której później był redaktorem i wydawcą. Był również założycielem Towarzystwa Wzajemnego Kredytu oraz Chrześcijańskiego Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego.

Jako lekarz interesował się warunkami pracy robotników, domagał się od pracodawców zapewnienia bezpiecznych warunków pracy, opieki zdrowotnej i socjalnej nad robotnikami
i ich rodzinami.

Wyrazem troski Doktora o zdrowie najbiedniejszych, była wypowiedź w roku 1899, na temat bezpłatnego leczenia w szpitalach. Ówczesne przepisy, obwarowane były takimi formalnościami, iż według Doktora: Łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne, aniżeli biednemu choremu dostać się do szpitala.

W swoich działaniach Antoni Troczewski troszczył się również o patriotyczne wychowanie młodzieży i dorosłych mieszkańców Kutna. Historię miasta utrwalał opisując dzieje szpitala, ochotniczej straży ogniowej, pierwszej polskiej szkoły średniej, tworząc pierwszą w Kutnie gazetę. Gromadził pamiątki historyczne, okazy przyrodnicze, dokumenty współczesnego życia. Założył i sam prowadził muzeum straży ogniowej, pomagał tworzyć i rozwijać muzeum szkolne, zorganizował archiwum szpitala oraz własnej działalności. Większość tych prac została bezpowrotnie zniszczona w czasach obu wojen światowych.

Troczewski swoją pracą i postawą udowodnił, iż pogardzana przez wielu praca lekarza prowincjonalnego, jest nie mniej wartościowa, niż praca w dużych ośrodkach akademickich.

Umiera w wieku 67 lat we wrześniu 1928 roku.

Nad mogiłą doktora Troczewskiego, w dniu pogrzebu, starosta kutnowski Żbikowski powiedział:

Dr Antoni Troczewski należał do najruchliwszych z ruchliwych działaczy społecznych. Bez przesady można powiedzieć, że nie było instytucji, z którą by zmarłego nie łączył stosunek inicjatora, założyciela, kierownika, czy wreszcie czynnego, bądź popierającego członka. Zaszczyty, jakie za życia spotkały Doktora, nie były na miarę jego dokonań i zasług.

Dziennikarz Zygmunt Wasilewski w gazecie ogólnopolskiej „Myśl Narodowa” pisał o nim:

Z powodu swoich zasług społecznych jeden z najpopularniejszych ludzi w Kraju. Miasto Kutno obdarzyło Go godnością obywatela honorowego, państwo udekorowało niezbyt hojnie Orderem Oficerskim Polski Odrodzonej.

 

· redakcja dnia wrzesień 25 2018 20:38:38 · 0 komentarzy · 86 czytań · Drukuj

90 rocznica śmierci Doktora Antoniego Troczewskiego


troczewski 2018 90 rocznica śmierci

 

 

troczewski 2018 90 rocznica śmierci2

· redakcja dnia wrzesień 18 2018 20:47:00 · 0 komentarzy · 89 czytań · Drukuj

cmentarz żydowski w Łodzi to jedna z najpiękniejszych nekropolii w Europie...

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 16.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 14.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 13.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 17.JPG

15 lipca 2018r. chętni mieszkańcy Kutna i okolic odbyli interesującą wyprawę do Łodzi, zwiedzając Centrum Dialogu im. Marka Edelmana i cmentarz żydowski przy ul. Brackiej po którym oprowadzali rabin Dawid Szychowski i Joanna Podolska, dyrektorka Centrum Dialogu, a jednocześnie autorka publikacji pt. „Cmentarz żydowski w Łodzi”. Uczestniczyliśmy także w wernisażu wystawy „Powroty” Agnieszki Traczewskiej zorganizowanej przez Gminę Żydowską w Łodzi – Kehila Kedosza Łódź oraz Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Wystawa prezentowana była w domu przedpogrzebowym na cmentarzu żydowskim

Po Centrum oprowadzała nas Joanna Podolska – dyrektorka Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Obejrzeliśmy wystawę stałą, poznaliśmy wielokulturową Łódź i społeczność żydowską, która zamieszkiwała to miasto do czasów II wojny światowej. O tym wszystkim niezwykle interesująco opowiadała Joanna Podolska. Obejrzeliśmy także wystawę składającą się z dwóch części: „Człowiek za burtą. Łodzianie 50 lat po Marcu” oraz "Marzec '68. Konteksty”.

Zwiedziliśmy Park Ocalałych został poświęcony właśnie tym osobom i ich pamięci. Dokładna liczba Ocalałych z łódzkiego getta nie jest znana – szacuje się ją między 7 a 12 tysięcy. Jedną z form tego upamiętnienia jest idea dedykowania Ocalałym drzewka w Parku. Do dzisiaj przyznanych zostało 545 drzewek - pierwsze z nich nadane zostały w 2004 roku, a ostatnie w październiku 2011 roku, w trakcie 70. rocznicy deportacji Żydów z Europy Zachodniej do łódzkiego getta. Główną osią kompozycyjną Parku jest aleja Arnolda Mostowicza. Łączy ona Pomnik Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej z Kopcem Pamięci, na szczycie którego stoi ławeczka Jana Karskiego. Wzdłuż całej alei ułożone są granitowe tablice z wyrytymi nazwiskami Ocalałych z Litzmannstadt Ghetto i numerami nadanych im w Parku drzew.

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 3.JPGNastępnie uczestniczyliśmy w spacerze po cmentarzu żydowskim, który poprowadził rabin Dawid Szychowski i Joanna Podolska, dyrektorka Centrum Dialogu, a jednocześnie autorka publikacji pt. „Cmentarz żydowski w Łodzi” wydanego w formie spacerownika.

Cmentarz żydowski w Łodzi powstał w 1892 r. jako druga nekropolia dla wyznawców religii mojżeszowej w Łodzi. Pierwszy, nieistniejący już cmentarz żydowski założony w 1811 r. zlokalizowany był przy ul. Wesołej. W poł. XIX w. 21 % mieszkańców Łodzi stanowili Żydzi. W 1939 r. ich liczba sięgała 230 tys. Ogromne zasługi w założeniu nowego cmentarza miał najznaczniejszy przedsiębiorca żydowski w Łodzi – Izrael Poznański, który pod budowę nekropolii przekazał kilka hektarów ziemi. W 1896 r. inna łódzka filantropka – Mina Konsztadt, wdowa po fabrykancie Hermanie Konsztadcie ufundowała Dom Przedpogrzebowy zaprojektowany przez Adolfa Zeligsona. W 1916 r. cmentarz ogrodzono murem ceglanym. Najwięcej pochówków odbyło się na tutejszym cmentarzu podczas okupacji hitlerowskiej. Znaczna część wolnej przestrzeni szybko zamieniła się w „pole gettowe”. Spoczynek na nim znalazło 43 tys. zmarłych lub zamordowanych w getcie Żydów, Cyganów, a także ofiary odbywających się na jego terenie masowych egzekucji, również Polaków: harcerzy i żołnierzy Armii Krajowej.

W 1975 r. łódzki cmentarz żydowski, największą wówczas w Europie nekropolię wyznawców religii mojżeszowej (42,5 ha) uznano za obiekt zabytkowy i objęto ochroną konserwatorską. Pogrzebano tam od 160 do 200 tys. Żydów. Na cmentarzu znajdują się groby przemysłowców, ludzi nauki i sztuki a także ofiar hitlerowskiej agresji. Wśród ocalałych 70 tys. nagrobków i grobowców są dzieła wyjątkowego formatu. Jednym z piękniejszych grobowców łódzkiego cmentarza jest mauzoleum Leonii i Izraela Poznańskich, wzniesione w latach 1903-1905, według projektu berlińskiej firmy „Cremer & Wolffenstein”. Budowla na planie koła oparta na wieńcu kulumn i filarów zwieńczona jest kopułą ozdobioną wewnątrz mozaiką ze słynnej pracowni weneckiej Andrei Salviatiego. Warto zwrócić uwagę na grobowce innych łódzkich przemysłowców: Prussaków, Jarocińskich, Silbersteinów a także na skromne nagrobki rodziców Juliana Tuwima i Artura Rubinsteina. Alternatywą dla dogłębnego zgłębiania dziejów żydowskich fabrykantów może być spacer "bez planu" wśród zarośniętych alejek cmentarnych w poszukiwaniu niezwykłych symboli nagrobnych.

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 2.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 8.JPG

Wykorzystano informacje ze strony: http://pl.cit.lodz.pl/pokaz/30,22,1,cmentarz-zydowski

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 15.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 12.JPG

Mieliśmy także okazję uczestniczyć w wernisażu wystawy „Powroty” - to fotograficzna dokumentacja wędrówki, podczas której chasydzi z całego świata przybywają na groby cadyków w rocznice ich śmierci. Chasydzi wierzą, że raz w roku dusza każdego zmarłego powraca do miejsca, gdzie pogrzebane jest jego ciało. Cadyk wracający w rocznicę śmierci na miejsce swego grobu czyta wszystkie kwitle, a następnie zanosi prośby do nieba.
Fotografie Agnieszki Traczewskiej pokazują to, czego nie udało się opisać innym. Pokazują, czym jest chasydyzm. Fotografie Traczewskiej, która wbrew zwyczajowi została dopuszczona do świata zwykle niedostępnego obcym, mają walor historyczny, ale przede wszystkim są intymnym portretem ludzi przeżywających tajemnicę wiary. Zdjęcia pokazują świat, który zdołał ocaleć, choć miał na zawsze zniknąć z powierzchni ziemi.

Obejrzyj: http://lodz.tvp.pl/38079137/wystawa-zdjec-w-domu-przedpogrzebowym-na-cmentarzu-zydowskim-w-lodzi

Agnieszka Traczewska (ur. 2 marca 1969) – polska producentka filmowa i fotograficzka. Ukończyła studia teatrologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, pracowała jako menedżerka kultury, w roku 1989 stworzyła w Krakowie Studio Filmowe Largo, w którym powstały m.in. filmy dokumentalne "Zwyczajny marzec" (Adama Michnika opowieść o wydarzeniach Marca 1968), "Dworzec Gdański" (poświęcony żydowskiej emigracji z Polski w roku 1968), "Kocham Polskę" (o Młodzieży Wszechpolskiej), "Profesor" (portret Leszka Kołakowskiego), "Pokolenie 89", "Czarodziejska góra. Amerykański portret Czesława Miłosza", "Bruno Schulz" czy "Zwyczajna dobroć" (portret Jerzego Turowicza), Wiera Gran. Jako fotograficzka od 2006 roku tworzy serie zdjęć poświęconych chasydom przybywającym do Polski na groby cadyków oraz portretuje świat ortodoksyjnych społeczności żydowskich, zamieszkałych w Izraelu oraz Stanach Zjednoczonych. Za zdjęcie „First time” otrzymała w 2014 roku National Geographic Traveler Photo Award.

Images: hk.jpg

Wyjazd edukacyjny został zorganizowany w ramach zadania publicznego pn. „Na krawędzi pamięci…, rzecz o kutnowskich Żydach” dofinansowanego ze środków Prezydenta Miasta Kutno, a patronatem honorowym objęło ten projekt Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi.

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 9.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 5.JPG

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 7.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 4.JPG

Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 1.JPG Images: LODZKI CMENTARZ ZYDOWSKI 6.JPG


· redakcja dnia lipiec 15 2018 22:08:48 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 203 czytań · Drukuj

Regionaliści z małych ojczyzn dla Ojczyzny wielkiej w 100-lecie odzyskania niepodległości

 

Patronat Honorowy

Images: 0100.gif Images: logo-RADA.gif

 

Images: NIEPODLEGLA POLSKA.jpg

Images: SEJMIK KUTNO 4.JPG Images: SEJMIK KUTNO 2.JPG

44 regionalistów Ziemi Łódzkiej spotkało się 30 czerwca 2018 roku w Kutnie, by uczestniczyć w obradach III Sejmiku Stowarzyszeń Regionalnych województwa łódzkiego pn. „Regionaliści z małych ojczyzn dla Ojczyzny wielkiej w 100-lecie odzyskania niepodległości". Na Ziemi Kutnowskiej gości powitał Zbigniew Wdowiak, wiceprezydent Miasta Kutno i radny Sejmiku Województwa Łódzkiego Robert Baryła.

W gościnnej Sali Centrum Teatru, Muzyki i Tańca obradowali przedstawiciele 18 stowarzyszeń: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Łaskiej, Towarzystwo Przyjaciół Zduńskiej Woli, Towarzystwo Przyjaciół Aleksandrowa Łódzkiego, Towarzystwo Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego, Towarzystwo Przyjaciół Skierniewic, Towarzystwo Przyjaciół Zadzimia, Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi z Siedzibą w Makowie, Towarzystwo Miłośników Historii Żychlina, Towarzystwo Przyjaciół Zgierza, Towarzystwo Przyjaciół Łodzi, Stowarzyszenie Przyjaciół Bełchatowa, Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Świnickiej, Stowarzyszenie Historia Koluszek, Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Rawskiej, Towarzystwo Miłośników Piątku i Okolic, Towarzystwo Przyjaciół Ozorkowa, Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne Wsi Dziektarzew oraz Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, które było organizatorem tego spotkania.

Wykład nt. „Współpracy samorządu lokalnego z organizacjami pozarządowymi na przykładzie Kutna” przedstawił dr Michał Adamski, Naczelnik Wydziału Kultury, Promocji i Rozwoju Miasta UM Kutno.

Dr Jarosław Kotliński, Naczelnik Wydziału Edukacji UM Kutno zaprezentował dobre praktyki stosowane w kutnowskich szkołach: „Program Edukacji Regionalnej Kutno poprzez wieki”.

Naszym gościom pokazaliśmy Muzeum Zamek w Oporowie. Zwiedzaliśmy komnaty zamkowe z przewodnikiem – Andrzejem Boruckim, który barwnie opowiadał o dziejach zamku i jego mieszkańców.

O „Prawnych aspektach prowadzenia organizacji pozarządowej i pozyskiwaniu środków zewnętrznych na realizację projektów z zakresu regionalizmu” mówiła Anna Olejniczak, przedstawiciel Centrum OPUS. O „Działaniach Parlamentarnego Zespołu ds. Kultury, Tradycji i Dziedzictwa Małych Ojczyzn” mówił Ryszard Bonisławski, senator RP, wiceprzewodniczący w/w Zespołu. Zespół ten tworzą posłowie i senatorowie, którzy zgłosili się do pracy w Zespole i stanowią grupę zainteresowaną rozwojem kultury lokalnej. Do zadań Zespołu należy w szczególności: propagowanie działalności twórców i animatorów kultury w małych środowiskach; organizowanie konferencji naukowych, edukacyjnych i okolicznościowych promujących dziedzictwo Małych Ojczyzn; inicjowanie przedsięwzięć środowisk związanych z mediami regionalnymi zmierzających do ożywiania i upowszechniania lokalnego dziedzictwa kulturowego; wspieranie projektów ustawowych zmierzających do stworzenia w Polsce kompleksowego systemu wspierania małych centrów kulturalnych. Na spotkaniu w dniu 9 listopada 2017 roku zdecydowano o idei prezentowania w Senacie dorobku lokalnych społeczności w ramach krzewienia i uhonorowania tradycji i kultury pielęgnowanych przez Małe Ojczyzny.

Członkowie Zespołu, pod przewodnictwem Pani Marszałek Senatu Marii Koc, pragnąc umożliwić lokalnym środowiskom prezentowanie swojego dorobku, ekspozycji, programów artystycznych, rzemiosła i specjałów kuchni regionalnej na forum Senatu zdecydowali by owe prezentacje, wpisane w obchody stulecia niepodległości, odbywały się raz w miesiącu w roku 2018. Senator stwierdził, że należy docenić wysiłek ludzi z pasją i miłością jaką starają się zarażać mieszkańców swoich „Małych Ojczyzn”. Zaprosił stowarzyszenia do zwiedzania Parlamentu Polskiego, deklarując pomoc w tym temacie.

Images: SEJMIK KUTNO 7.JPG Images: SEJMIK KUTNO 1.JPG

Był także czas na wymianę doświadczeń oraz pokaz dobrych praktyk przez regionalistów Ziemi Łódzkiej:

Waldemar Domarańczyk z Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego omówił wydanie albumu fotograficznego o swoim mieście i będzie zachęcał mieszkańców, aby fotografowali różne zaułki miasta i interesujące w/g nich miejsca. Stanie to się powodem lepszego poznania swojej okolicy. TPPT koncentruje się na renowacji kolejnych nagrobków na „piotrkowskich Powązkach”, organizując kwesty.

Witold Smętkiewicz, prezes Towarzystwa Przyjaciół Aleksandrowa Łódzkiego, zaprezentował książką pt.”Aleksandrów wczoraj i dziś”. Jest to publikacja o dziejach historii miasta, zabytkach, ważnych wydarzeniach, a także o działalności ludzi w Aleksandrowie Łódzkim.

Anna Wrzesińska, prezes Towarzystwa Miłośników Historii Żychlina, zaprezentowała i pokazała uczestnikom sejmiku, że można poznać historię miasta i okolic poprzez organizowanie rekonstrukcji historycznych.

Jarosław Stulczewski, prezes Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli, przypomniał, że inicjatorami pierwszego sejmiku było Towarzystwo Przyjaciół Uniejowa i jego stowarzyszenie. Zwrócił uwagę na przełamywanie schematów, otwartość na nowe inicjatywy wychodzące od mieszkańców.

Ryszard Bonisławski, prezes Towarzystwa Przyjaciół Łodzi, przedstawił problemy z jakimi trudnościami i barierami spotykają się stowarzyszenia. A są to często problemy finansowe, medialne i coraz trudniejsze w rozliczaniu projekty. Zapytany o pomnik Rembielińskiego w Łodzi, poinformował, iż budowa tego pomnika była jego wieloletnim marzeniem, mimo wielu trudności powstał i jest własnością Towarzystwa Przyjaciół Łodzi.

Głównym celem naszego spotkania było budowanie płaszczyzny współpracy i wymiana doświadczeń między regionalistami województwa łódzkiego, upowszechnianie idei regionalizmu jako istotnej części kultury polskiej i patriotyzmu lokalnego poprzez stworzenie forum wymiany myśli i dobrych praktyk. Już po raz trzeci w regionie łódzkim doszło do takiego spotkania.

Pierwszy sejmik, w 2016 roku, zorganizowało Towarzystwo Przyjaciół Uniejowa i Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli; drugi, w 2017 roku, Towarzystwo Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego; a regionaliści kutnowscy zadeklarowali organizację, w 2018 roku, trzeciego sejmiku w Kutnie, co niniejszym uczynili. Było nam niezmiernie miło gościć regionalistów Ziemi Łódzkiej w odrestaurowanym zabytkowym teatrze, który notabene zrobił ogromne wrażenie na wszystkich uczestnikach sejmiku.


Images: SEJMIK KUTNO 6.JPG Images: SEJMIK KUTNO 5.JPG

W roku 2019 najprawdopodobniej sejmik odbędzie się w Bełchatowie – taką deklarację złożyli regionaliści ze Stowarzyszenia Przyjaciół Bełchatowa. Wszyscy z radością przyjęli tę wiadomość, ciesząc się na ponowne spotkanie…

Celem działalności stowarzyszeń regionalnych jest poznanie swojej Małej Ojczyzny, służenie jej jak najpełniej, edukowanie lokalnej społeczności na temat historii własnego miasta, wsi i regionu; ukazanie, jak ważna jest znajomość dziejów naszych przodków i ich przywiązanie do miejsca swojego urodzenia i świadomość swoich korzeni. Bycie patriotą lokalnym wiąże się z odczuwaniem i wyrażaniem szacunku i oddania miejscu w którym się żyje; wiarą w to, że ma się wpływ na kształt najbliższego otoczenia i podejmowaniem za nie odpowiedzialności. Miłość do Małej Ojczyzny można wyrazić przez proste czynności – troskę o czystość na ulicach, szacunek dla współmieszkańców i miejsc publicznych, kibicowanie lokalnej drużynie sportowej, czy po prostu chęć pozostania i założenia rodziny właśnie w tym miejscu. Udział w lokalnych świętach, jak np. upamiętnienie wydarzeń lub osób związanych z regionem, pielęgnowanie tradycji różanej, udział w kweście na renowację starych, zabytkowych nagrobków na cmentarzach parafialnych w naszym regionie również możemy zaliczyć do postaw patriotycznych. Regionaliści wykorzystują wiele pomysłów na lokalną aktywność, współdziałając z samorządem lokalnym, instytucjami, placówkami oświatowymi, organizacjami pozarządowymi zachęcamy mieszkańców do poświęcenia wolnego czasu na wspólne działania na rzecz „małej ojczyzny”.

Regionaliści swoimi działaniami pokazują wszystkim mieszkańcom regionu, że miłość ojczyzny tej dużej wiąże się nierozerwalnie z miłością do ojczyzny małej – wsi, osiedla, miasteczka.

· redakcja dnia lipiec 04 2018 20:22:16 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 257 czytań · Drukuj

tabliczka na Twój dom

Images: WRECZANIE TABLICZEK 1.JPG

Przypominamy!!!


Nie przegap okazji!

Do wygrania jest 150 tabliczek!

Weź udział w konkursie i wygraj tabliczkę z numerem adresowym na Twój dom!

Mieszkasz w Kutnie? Jesteś właścicielem domu jednorodzinnego? Chcesz  otrzymać  bezpłatnie nowoczesną i wykonaną zgodnie z SIM  tabliczkę z numerem adresowym  na Twój dom? To proste! Poszukaj w swoim domowym archiwum i przyślij nam interesującą fotografię przedstawiającą Kutno, życie  jego mieszkańców lub  wydarzenia  z naszego miasta!

Bądź pierwszym na swojej ulicy, który ma nowoczesną tabliczkę adresową wykonaną zgodnie z Systemem Informacji Miejskiej w Kutnie !

Włącz się w  realizację Kutnowskiego Systemu  Informacji   Miejskiej!

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej zaprasza  Kutnian, którzy mieszkają w domach jednorodzinnych do  konkursu pod nazwą „Tabliczka na Twój dom w barwach Kutnowskiego Systemu Informacji Miejskiej!”. Konkurs jest realizowany we współpracy z Miastem Kutno.

Do wygrania są profesjonalne tabliczki z numerem  adresowym, którą zamocujesz na swoim domu, wykonane zgodnie z Systemem Informacji Miejskiej w Kutnie.

Głównym celem konkursu  jest upowszechnienie nowoczesnego, spójnego i czytelnego Systemu Informacji Miejskiej wśród mieszkańców  Kutna oraz zebranie kolekcji  wartościowych fotografii i dokumentów z życia Kutna i  jego mieszkańców, które  znajdują się w domowych i rodzinnych archiwach   kutnian.

Kto może wziąć udział w konkursie?

Każdy z mieszkańców Kutna  będący właścicielem  budynku  jednorodzinnego! Jeżeli chcesz uczestniczyć w naszym konkursie - po prostu wyślij fotografię opatrzoną odpowiednim opisem. Liczymy, że biorący udział w konkursie prześlą  jak najstarsze fotografie miejsc i ludzi oraz wydarzeń z życia Kutna.

Jak wziąć udział?

Aby przystąpić do konkursu należy przesłać  fotografię  w wersji elektronicznej  (zeskanowaną) w rozdzielczości nie mniejszej niż 600 dpi w formacie jpg. Przesyłane pliki nie mogą być większe niż 20 mb. Do konkursu można zgłaszać dowolną  liczbę   fotografii.

W przypadku braku możliwości zeskanowania fotografii w domu prosimy o dostarczenie Organizatorowi  fotografii w formie papierowej, którą  po zeskanowaniu  Organizator od razu odda właścicielowi.

Sposób zgłaszania fotografii do konkursu:

- za pomocą poczty e-mail na adres:  konkurs@tpzk.eu

- pocztą tradycyjną  do siedziby Organizatora: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej,  99-300 Kutno, ul. Narutowicza 20   z dopiskiem na kopercie „Tabliczka na Twój dom”

- osobiście do siedziby organizatora: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, 99-300 Kutno, ul. Narutowicza 20  (wtorki  16.oo  - 19.oo).

Fotografie  można nadsyłać w  terminie   do 31 sierpnia 2018r.

Więcej informacji pod linkiem: http://tpzk.eu/viewpage.php?page_id=186


Poniżej prezentujemy krótki film instruktażowy – w jaki sposób zamontować tabliczkę na domu:https://www.youtube.com/watch?v=Pk4vfYne8j0&feature=em-upload_owner

 

 

 

 

Zadania publiczne dofinansowane ze środków Prezydenta Miasta Kutno. Images: hk.jpg

· redakcja dnia lipiec 03 2018 08:54:08 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 215 czytań · Drukuj

cmentarz żydowski w Łodzi

Zapraszamy mieszkańców Kutna na wyjazd edukacyjny, podczas którego zwiedzać będziemy cmentarz żydowski w Łodzi oraz Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi.

Wyjazd nastąpi w dniu 15 lipca 2018 roku o godz. 11.3o z przystanku autobusowego przy ul. Kościuszki naprzeciwko Stadionu  Miejskiego. Powrót z Łodzi do Kutna około godziny 18.oo.

Koszt wyjazdu: 10,oo zł

Zapisy w biurze Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej we wtorki w godz. 16.oo-19.oo

Wyjazd edukacyjny organizowany jest w ramach zadania publicznego pn. „Na krawędzi pamięci…, rzecz o kutnowskich Żydach” dofinansowanego ze środków Prezydenta Miasta Kutno. Images: hk.jpg

Cmentarz żydowski w Łodzi powstał w 1892 r. jako druga nekropolia dla wyznawców religii mojżeszowej w Łodzi. Pierwszy, nieistniejący już cmentarz żydowski założony w 1811 r. zlokalizowany był przy ul. Wesołej. Wielka kariera Łodzi jako ośrodka przemysłu włókienniczego oraz związana z tym eksplozja demograficzna spowodowały brak miejsca na nowe pochówki. Stary cmentarz żydowski kilkakrotnie powiększano, lecz łącznie spoczęło na nim około 3870 osób. Decyzją okupacyjnych władz administracyjnych 26 VI 1942 r. cmentarz został zlikwidowany. Pozostałości po nim usunięto w latach 40, gdy na terenie dawnej nekropolii powstało osiedle mieszkaniowe i inne.

W poł. XIX w. 21 % mieszkańców Łodzi stanowili Żydzi. W 1939 r. ich liczba sięgała 230 tys. Decyzję o utworzeniu nowego miejsca pochówków dla wyznawców religii mojżeszowej przyspieszyła także epidemia cholery, jaka wybuchła w Łodzi w 1892 r. W pierwszym roku funkcjonowania cmentarza na „polu cholerycznym” spoczęło 700 osób. Ogromne zasługi w założeniu nowego cmentarza miał najznaczniejszy przedsiębiorca żydowski w Łodzi – Izrael Poznański, który pod budowę nekropolii przekazał kilka hektarów ziemi. W 1896 r. inna łódzka filantropka – Mina Konsztadt, wdowa po fabrykancie Hermanie Konsztadcie ufundowała Dom Przedpogrzebowy zaprojektowany przez Adolfa Zeligsona. W 1916 r. cmentarz ogrodzono murem ceglanym. Najwięcej pochówków odbyło się na tutejszym cmentarzu podczas okupacji hitlerowskiej. Znaczna część wolnej przestrzeni szybko zamieniła się w „pole gettowe”. Spoczynek na nim znalazło 43 tys. zmarłych lub zamordowanych w gettcie Żydów, Cyganów, a także ofiary odbywających się na jego terenie masowych egzekucji, również Polaków: harcerzy i żołnierzy Armii Krajowej.

W 1975 r. łódzki cmentarz żydowski, największą wówczas w Europie nekropolię wyznawców religii mojżeszowej (42,5 ha) uznano za obiekt zabytkowy i objęto ochroną konserwatorską. Pogrzebano tam od 160 do 200 tys. Żydów. Na cmentarzu znajdują się groby przemysłowców, ludzi nauki i sztuki a także ofiar hitlerowskiej agresji. Wśród ocalałych 70 tys. nagrobków i grobowców są dzieła wyjątkowego formatu. Jednym z piękniejszych grobowców łódzkiego cmentarza jest mauzoleum Leonii i Izraela Poznańskich, wzniesione w latach 1903-1905, według projektu berlińskiej firmy „Cremer & Wolffenstein”. Budowla na planie koła oparta na wieńcu kulumn i filarów zwieńczona jest kopułą ozdobioną wewnątrz mozaiką ze słynnej pracowni weneckiej Andrei Salviatiego. Warto zwrócić uwagę na grobowce innych łódzkich przemysłowców: Prussaków, Jarocińskich, Silbersteinów a także na skromne nagrobki rodziców Juliana Tuwima i Artura Rubinsteina. Alternatywą dla dogłębnego zgłębiania dziejów żydowskich fabrykantów może być spacer "bez planu" wśród zarośniętych alejek cmentarnych w poszukiwaniu niezwykłych symboli nagrobnych.

Wykorzystano informacje ze strony: http://pl.cit.lodz.pl/pokaz/30,22,1,cmentarz-zydowski

· redakcja dnia czerwiec 27 2018 19:02:52 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 234 czytań · Drukuj

trwa konkurs... tabliczka na Twój dom czeka...

Images: PLAKAT TABLICZKA NA TWOJ DOM 1.jpg
· redakcja dnia czerwiec 24 2018 10:23:01 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 212 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!