Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

Warto poznać trochę szczegółów z życia tego artysty

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA.jpgANDRZEJ WOJTCZAK urodził się i wychował w Kutnie. Z wykształcenia ślusarz-mechanik. Od 1975 roku, kiedy na dobre zajął się rzeźbieniem, wiele się zmieniło w jego życiu. Stało się ono pełniejsze i ciekawsze. Związał się wówczas z grupą rzeźbiarzy skupionych przy Muzeum w Łęczycy. Zaczął uczestniczyć w konkursach. Bywał na wystawach oraz imprezach folklorystycznych, których w tym okresie wiele odbywało się na terenie naszego kraju. Pod koniec lat 70-tych podjął współpracę z Cepelią. Wówczas niektóre jego prace trafiły do muzeów. W tym okresie zostaje laureatem wielu nagród i wyróżnień . Z końcem lat 80-tych przyszło zainteresowanie jego twórczością zza granicy i rzeźby powędrowały do galerii w Niemczech (1992),Francji (1996),Szwajcarii, a później także do Santa Fe w Stanach Zjednoczonych (1997,1998 ). W latach 90-tych zaczął otrzymywać zaproszenia do wykonania, tamże na miejscu, monumentalnych ,ponad dwu metrowej wysokości rzeźb plenerowych. Teraz zdobią one dziedzińce przy kościołach w Wittsted, Caciliengroden, Wilchelmschafen i Archoln w Niemczech oraz Villefranche Sur Mer we Francji.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 6.jpgTwórczość artysty uległa na przestrzeni lat istotnym przemianom. Początkowo wykonywał pojedyncze figurki o słupowej, stylizowanej formie,z płytko wyodrębnionymi i schematycznie modelowanymi elementami. Następnym etapem było tworzenie z nich kompozycji. Tworzące je wówczas postacie charakteryzowały się masywną, bryłowatą sylwetką. Zasadnicze zmiany nastąpiły po 1985 roku i dotyczyły tematyki prac, ale przede wszystkim odniosły się do warstwy stylistycznej, do sposobu opracowania rzeźb. W tym czasie jego rzeźby otrzymały formę bardziej spłaszczoną oraz wydłużoną ku górze. Wprowadzone zostały prześwity, dzięki którym prace zyskały pożądaną lekkość. Rzeźby wykonane w ostatnim okresie odznaczają się coraz większą delikatnością, tworzą wręcz ażurową formę. W zasadniczy sposób zmienił się także sposób opracowania postaci. Przede wszystkim ich sylwetki uległy wysmukleniu.

Od wielu lat Andrzej Wojtczak rzeźbi w drewnie lipowym ponieważ jest „plastyczne” i najlepiej daje się formować. Obok omawianych kompozycji rzeźbiarskich powstają też płaskorzeźby głównie w formie tryptyku z ruchomymi, dwustronnie opracowanymi skrzydłami. Powstały tutaj prace poświęcone najważniejszym wydarzeniom z Życia Matki Bożej, o tematyce bożonarodzeniowej oraz związane z życiem i działalnością Chrystusa. Najważniejsze miejsce w twórczości artysty zajmuje tematyka sakralna, lecz nie odwołuje się tu do powszechnie znanych wzorców kościelnej ikonografii i stosowanej tamże symboliki, a poszczególne fakty ,motywy odczytuje po swojemu, proponując nowy typ, nową interpretację. Do niektórych tematów powraca co pewien czas, gdy przy innych już w trakcie realizacji rodzi się nowy pomysł na kolejne rozwiązanie. Wówczas dla pamięci szkicuje j ,i niecierpliwie czeka, ażeby się z nim zmierzyć i myślami jest już głównie przy nim. Tak powstaje nieraz kilka wersji jakiegoś tematu, aż do wyczerpania pomysłów. Początkowo tematy do swoich prac czerpał z potocznej wiedzy religijnej czy też wykorzystywał zasłyszane opowieści. Tymczasem pośród uwięzionych z nim działaczy opozycji spotkał osoby, które systematycznie czytały Biblię i czerpały z niej siłę. Wówczas do niej sięgnął, a ponadto zainteresował się publikacjami na temat żywotów świętych, symboliki chrześcijańskiej, a z czasem dotyczących także tradycji ludowych. Odtąd tego typu materiały stały się głównym źródłem pomysłów dla jego kompozycji. Zapragnął, ażeby jego rzeźby służyły nie tylko do oglądania, lecz również skłaniały do medytacji, żeby miały walory poznawcze. Bogata wyobraźnia artysty w szczególnie ciekawy i różnorodny sposób realizuje się w szopkach. Wykonywał je od początku swojej twórczości i na ich przykładzie można zaobserwować ,jakimi drogami ,w jakim kierunku ona podąża oraz na czym polega dokonujące się w niej zmiany . Wykonane za granicą monumentalne figury przedstawiają: czterech ewangelistów, św. Elżbietę, Michała , Rachel , Pasterza .

Rzeźbiarz kocha wieś z jej spokojem, przyrodą, stąd też radość przebywania w usytuowanej poza miastem pracowni. Tymczasem problematyka wiejska nie pojawia się zbyt często w jego twórczości.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 4.jpg

Natomiast przy okazji niektórych innych tematów stara się jak wspomina, nawiązywać do ludowych zwyczajów i obrzędów. Działalność twórcza stała się dla Andrzeja sposobem na życie i trudno mu wyobrazić sobie rozstanie. Tymczasem ma świadomość, że praca rzeźbiarska wymaga dużo wysiłku, któremu czasem może nie podołać. Dlatego kontynuację swojej twórczości widzi w malarstwie. Próby w tym kierunku podjął trzy lata temu. Podejmowane tematy, sposób ich rozwiązania nawiązuje do jego prac rzeźbiarskich. Taka możliwość kontynuowania działalności twórczej bardzo go cieszy, ale jeszcze bardziej to, że pasję rzeźbiarską wykazuje córka Magdalena. Rzeźbiarstwem zainteresowała się już w wieku pięciu lat, kiedy to razem z ojcem pozostawała w domu, bawiąc się wiórkami i klockami drewna, obserwowała jak pracował. Obecnie jest laureatką kilku konkursów, na których prezentowała swoje rzeźby. Artysta poza ogólnymi uwagami nie zamierza jej ukierunkowywać ani niczego narzucać.

W swojej uporczywości i doskonaleniu kompozycyjnym wybranego tematu Andrzej wydaje się bardzo konsekwentny. Potrafi wielokrotnie modyfikować wybrany temat, starając się doprowadzić go do perfekcyjności, przekazania treści i nastroju wykonywanych rzeźb. Andrzej podobny jest do wielu profesjonalnych twórców, którzy wracają do raz już wykonywanego tematu, by w kolejnej odsłonie przekazać coś więcej i bardziej precyzyjnie oddać jego nastrój. Andrzej Wojtczak nie marnuje swego niepospolitego życia, każde doświadczenie wykorzystuje tak, by wzbogacać swoją osobowość, co w efekcie, w sposób plastyczny przekłada się i prezentuje w wykonywanych przez niego rzeźbach. Sam artysta wdzięczny jest Opatrzności za to rzeźbiarstwo, któremu zawdzięcza lepsze, ciekawsze życie .

 


Udział w wystawach, festiwalach, konkursach Andrzeja Wojtczaka :



1975


Pamiątka z Ziemi Łęczyckiej, Łęczyca


Górnik w rzeźbie ludowej. Łęczyca


1976


Rękodzieło wsi - obrzędy i zwyczaje, Płock


Święto plonów w rzeźbie ludowej, Płock


Henryk Sienkiewicz i bohaterowie jego utworów, Siedlce


1977


Rolnik i jego praca w rzeźbie i malarstwie ludowym, Łęczyca


1978


Artystyczne rękodzieło wsi, Płock


Współczesna sztuka ludowa regionu łęczyckiego, Łęczyca


Niech żyje nam górniczy stan, Łęczyca


1979


Szopka łęczycka, Łęczyca


1980


Diabeł Boruta w rzeźbie i legendzie ludowej, Łęczyca


Wisła w sztuce ludowej, Toruń



1981


Sztuka sakralna, Płock


Rzeźba ludowa regionu kutnowskiego, Kutno


1982


Kobieta w łęczyckiej rzeźbie ludowej, Łęczyca


1983


Madonny Mazowieckie, Sierpc


Współczesna rękodzieło ludowe i artystyczne regionu łęczyckiego, Łęczyca/Łódź/Kutno


Rzeźba ludowa, Poznań


1984


Dzieło Oskara Kolberga w sztuce ludowej, Przysucha/Radom


Ojczyzna, Lublin


1985


Stare i nowe Mazowsze w malarstwie i rzeźbie ludowej, Płock


Świat baśni i legend w rzeźbie ludowej, Poznań


1986


Współczesne łęczyckie rękodzieło ludowe i artystyczne, Łęczyca


Rzeźba ludowa, Poznań


1987


Twoja cześć i chwała, Sierpc


Twórczość ludowa w kręgu „Folkloru”, Poznań


Zwyczaje i obrzędy regionu łęczyckiego w rzeźbie ludowej, Łęczyca


Boże Narodzenie w ludowej plastyce zdobniczo-obrzędowej, Poznań


1988


Żywot Maryi Matki Bożej, Sierpc


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Warszawa


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Kraków


1990


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Warszawa


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Kraków



1992


Wystawa poplenerowa, Wittstedt [Niemcy]


1994


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Rzeźba ludowa, Kutno


1995


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Wystawa poplenerowa, Ahlhom [Niemcy]


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Galeria, Lozanna [Szwajcaria]



1996


Wystawa i plener w Willefranche, Sur-Mer [Francja]


1998


Przegląd twórczości ludowej, Kutno


Przegląd twórczości ludowej, Wałcz


2000


Mój Jubileusz, Radomsko


2002


Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź


Wszyscy Święci, Łódź


2003


Kapliczki i figury przydrożne, Łódź/Łęczyca/Kutno/Tomaszów Maz./Konstantynów


2004


Święty od wody, Tomaszów Mazowiecki


2005-2011


Wielkanocny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła, Łódź


Świąteczny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła, Łódź


2005


Sercem malowane. Współczesne malarstwo ludowe
i nieprofesjonalne województwa łódzkiego, Łódź


2006


Malarstwo ludowe i nieprofesjonalne w województwie łódzkim, Piotrków Trybunalski


Stajenka cicha. Boże Narodzenie we współczesnej rzeźbie nieprofesjonalnej twórców województwa łódzkiego, Łódź


2007


XXXIV Konkurs Ludowej Sztuki Religijnej, Kielce


2007-2010


Udział w projekcie „Pejzaż Wszystkich Świętych – rekonstrukcja krajobrazu kulturowego”, woj. łódzkie


2008


I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Nikisz-For”, Katowice


Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź


Wystawa „Idą Gody, idą... Inspiracje Bożym Narodzeniem”, Łódź


2010


Wystawa „Bóg się rodzi... Boże Narodzenie w rzeźbie ludowej”, Łódź


2010/2011


Wystawa „Un Sauveur nous est ne”, Lisieux [Francja]



2011


IV Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Art-Naif Festiwal“, Katowice


Kiermasz Sztuki, Berlin


Wystawa „Polskie Boże Narodzenie”, Łódź



2012


Wystawa „Polskie Boże Narodzenie”, Radomsko


V Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Art-Naif Festiwal“, Katowice



Wystawy indywidualne:


1992 Wittsted [Niemcy]


1996 Villefranche [Francja]


1997 Santa Fe [USA]


1998 Santa Fe [USA]


2009 Nicea [Francja]



Nagrody i odznaczenia:


  • Wyróżnienie, Górnik w rzeźbie ludowej, Łęczyca, 1975

  • Wyróżnienie, Święto plonów w rzeźbie ludowej, Płock, 1976

  • Wyróżnienie, Henryk Sienkiewicz i bohaterowie jego utworów, Siedlce, 1976

  • III nagroda, Rolnik i jego praca w rzeźbie i malarstwie ludowym, Łęczyca, 1977

  • III nagroda, Artystyczne rękodzieło wsi, Płock, 1978

  • I nagroda, Współczesna sztuka ludowa regionu łęczyckiego, Łęczyca, 1978

  • II nagroda, Niech żyje nam górniczy stan, Łęczyca, 1978

  • Wyróżnienie, Szopka łęczycka, Łęczyca, 1979

  • II nagroda, Diabeł Boruta w rzeźbie i legendzie ludowej, Łęczyca, 1980


· Wyróżnienie, Sztuka sakralna, Płock, 1981


  • II nagroda, Rzeźba ludowa regionu kutnowskiego, Kutno, 1981

  • Wyróżnienie, Kobieta w łęczyckiej rzeźbie ludowej, Łęczyca, 1982

  • III nagroda, Madonny Mazowieckie, Sierpc, 1983

  • II nagroda, Współczesna rękodzieło ludowe i artystyczne regionu łęczyckiego, Łęczyca /Łódź/Kutno, 1983

  • III nagroda, Rzeźba ludowa, Poznań, 1983

  • Wyróżnienie, Stare i nowe Mazowsze w malarstwie i rzeźbie ludowej, Płock, 1985

  • II nagroda, Świat baśni i legend w rzeźbie ludowej, Poznań, 1985

  • I nagroda, Współczesne łęczyckie rękodzieło ludowe i artystyczne, Łęczyca, 1986

  • II nagroda, Rzeźba ludowa, Poznań, 1986


· I nagroda, Twoja cześć i chwała, Sierpc, 1987


  • I nagroda, Twórczość ludowa w kręgu „Folkloru”, Poznań, 1987

  • I nagroda, Zwyczaje i obrzędy regionu łęczyckiego w rzeźbie ludowej, Łęczyca, 1987


· I nagroda, Boże Narodzenie w ludowej plastyce zdobniczo-obrzędowej, Poznań, 1987


· I nagroda, Żywot Maryi Matki Bożej, Sierpc, 1988


  • Dyplom uznania za aktywną działalność i rozsławianie dorobku kultury regionu w kraju i za granicą, przyznany przez Marszałka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, 1997

  • III nagroda, Przegląd twórczości ludowej, Kutno, 1998


· III nagroda, Przegląd twórczości ludowej, Wałcz, 1998


· II nagroda, Mój Jubileusz, Radomsko, 2000


  • III nagroda, Rzeźba Ludowa i Nieprofesjonalna w Województwie Łódzkim, Łódź, 2002

  • Wyróżnienie, Wszyscy Święci, Łódź, 2002

  • Wyróżnienie I stopnia, Malarstwo ludowe i nieprofesjonalne w województwie łódzkim, Piotrków Tryb., 2006

  • Nagroda Główna, Ogólnopolski Konkurs Sztuki Ludowej w ramach VII Dni Europejskiej Kultury Ludowej, Częstochowa, 2006

  • II Nagroda, Pomorska Szopka, Gdynia, 2006

  • Nagroda Marszałka Województwa Łódzkiego, Łódź 2006

  • III Nagroda, XXXIV Konkurs Ludowej Sztuki Religijnej, Kielce, 2007

  • I Nagroda, Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź 2008

  • Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 2009

  • Targi Sztuki w Krakowie – 2013-2017

  • Konkurs 60 plus kategoria rzeźba – Łódzki Dom Kultury - I miejsce – 2017

  • IX konkurs na Rzeźbę ludową pt; Rybackie scenki rodzajowe – Wyróżnienie 2017 – Hel

    Bożena Gajewska


 


· redakcja dnia czerwiec 05 2019 17:32:42 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 66 czytań · Drukuj

Andrzej Wojtczak, kutnowski rzeźbiarz otrzymał Nagrodę im. Oskara Kolberga

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOTCZAKA 5.jpg Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOTCZAKA 1.jpg


W dniu 30 maja 2019 roku na Zamku Królewskim w Warszawie odbyła się uroczysta Gala 44. edycji Nagrody im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej", którą to Andrzej Wojtczak otrzymał z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, profesora Piotra Glińskiego oraz od  prezesa i wiceprezesa  fundacji Cepelia w Warszawie.


Jak nam wspomniał Laureat, jest z tego wyróżnienia bardzo dumny. A nas ogromnie cieszy, że członek Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej odnosi tak wielkie sukcesy i rozsławia Kutno w Polsce i na świecie.


Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 7.jpg Images: NAGRODA KOLBERGA ANDRZEJA WOJTCZAKA 2.jpg

Według informacji zamieszczonych na stronie http://www.nagrodakolberg.pl/nagroda patronem najważniejszej w Polsce Nagrody im.Oskara Kolberga "Za zasługi dla kultury ludowej" przyznawanej za dokonania twórcze, artystyczne, naukowe oraz działalność wspierającą tradycyjną kulturę regionalną, jest Oskar Kolberg. Etnograf, folklorysta, kompozytor, twórca największego w XIX wieku zasobu źródeł etnograficznych do badania kultury ludowej obszaru dawnej Rzeczypospolitej, autor serii monografii Lud i Obrazy etnograficzne, które stworzyły podwaliny współczesnych nauk o kulturze (etnografii, etnologii, folklorystyki, etnomuzykologii) i do dziś są inspiracją twórczości naukowej i artystycznej.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 1.jpg

Nagroda ustanowiona została w 1974 r. w Płocku, w gronie twórców czasopisma społeczno-kulturalnego „Barwy”. Od początku miała rangę wyróżnienia ogólnopolskiego.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest organizatorem i fundatorem przyznawanych wyróżnień. Realizację konkursu w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prowadzi Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu oraz Fundacją „Cepelia” Polska Sztuka i Rękodzieło.
Honoruje się nią artystów tworzących w dziedzinach ludowej sztuki plastycznej i rękodzieła artystycznego, w obszarze literatury ludowej, śpiewu, muzyki instrumentalnej i tańca. Wyróżnia twórców rozwijających swoje talenty, artystów kultywujących tradycje i autentyczne wartości kultury swoich regionów, organizatorów przedsięwzięć artystycznych popularyzujących folklor i sztukę. Nagradza również badaczy, animatorów i dokumentatorów kultury tradycyjnej, tych którzy, wzorem Oskara Kolberga, gromadzą i przekazują wiedzę o kulturze ludowej, wskazują na jej bogactwo i różnorodność, dokumentują, opracowują naukowo, chronią i zachowują dla przyszłych pokoleń.

Dziękujemy Andrzejowi Wojtczakowi za użyczenie fotografii  z wręczenia nagrody do naszej informacji na stronę. Więcej informacji na stronie: http://www.nagrodakolberg.pl/181

GRATULUJEMY !!!

Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 05 2019 17:18:43 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 71 czytań · Drukuj

czym się zasłużył dr Antoni Troczewski

Images: TROCZEWSKI 2019.jpgKilka dni temu, 1 czerwca wspominaliśmy rocznicę urodzin naszego Honorowego Obywatela – dr Antoniego Troczewskiego.

Antoni Fortunat Troczewski urodzony 1 czerwca 1861 roku… Czy wiesz, czym się zasłużył doktor Antoni Troczewski, że tak został uhonorowany?

Doktor Antoni Troczewski przyjechał do Kutna, bo tak się potoczyło jego życie… i został tu do końca swoich dni. I pokochał Kutno, a mieszkańcy naszego miasta w podziękowaniu za jego serce i pracę społeczną ustanowili godność Honorowego Obywatela Miasta Kutno i nadali ją Doktorowi Troczewskiemu w 1919 roku. Tak więc już za życia był Antoni Troczewski legendą. Mieszkańcy Kutna podarowali mu także dom przy ulicy 29 listopada, do którego się wprowadził wraz z rodziną. Jest to „willa Troczewskiego”, którą władze miasta odkupiły od ostatnich właścicieli w 2012 roku i która została zrewitalizowana w 2018 roku.

Nad mogiłą dr Troczewskiego, w dniu pogrzebu, starosta kutnowski Żbikowski powiedział:

"…dr Antoni Troczewski należał do najruchliwszych z ruchliwych działaczy społecznych. Bez przesady można powiedzieć, że nie było instytucji, z którą by zmarłego nie łączył stosunek inicjatora, założyciela, kierownika, czy wreszcie czynnego, bądź popierającego członka. Za zasługi dla miasta Jego honorowy obywatel, za działalność w samorządzie powiatowym związany na zawsze swym nazwiskiem z instytucjami opiekuńczymi Sejmiku, za zasługi dla Państwa – odznaczony Oficerskim Krzyżem Orderu Polski Odrodzonej…”.

W 2019 roku obchodzimy w naszej kutnowskiej społeczności 100 rocznicę nadania dr Antoniemu Troczewskiemu godności honorowego obywatela miasta Kutno. To wyjątkowy czas, w którym warto przypominać sobie maksymę, jaką kierował się w życiu Doktor – „nic dla siebie, wszystko dla innych”. 22 grudnia 1919 roku na 57 posiedzeniu Rady Miejskiej Miasta Kutno radni podjęli uchwałę o nadaniu godności Honorowego Obywatela Miasta Kutno dr Antoniemu Troczewskiemu. Napisano o tym fakcie w 2 numerze Tygodnika Kutnowskiego z 1920 rok : „Po odczytaniu komunikatów przewodniczący burmistrz Klepa zawiadamia Radę, że wpłynął wniosek 14 radnych treści następującej: „ zważywszy, że radny dr Antoni Troczewski w ciągu 30-letniej działalności w mieście Kutnie dobrze się zasłużył miastu jako inicjator i twórca szeregu instytucji społecznych i kulturalnych, jako krzewiciel ducha obywatelskiego i narodowego, jako niestrudzony działacz i gorący patriota, Rada Miejska postanawia nadać najwyższy zaszczyt, mianowicie godność honorowego obywatela miasta Kutna. Cześć zasłudze! Po gorącem przemówieniu radnego inż. Bowbelskiego, wszyscy radni jednogłośnie, powstawszy z miejsc, z okrzykiem: dr Troczewski niech żyje! wniosek uchwalili. Słowami: Wdzięczność jest cechą serc szlachetnych. Panowie, byliście wyrazem wdzięcznego miasta. Doktor Antoni Troczewski jest pierwszym honorowym obywatelem miasta Kutna, przewodniczący zamknął zebranie.”

Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 05 2019 16:50:30 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 66 czytań · Drukuj

sekcja rzeźbiarska i rękodzieła artystycznego na Pikniku wśród róż

Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 3.JPG

Za nami „Piknik wśród róż” zorganizowany przez Kutnowski Dom Kultury. Nasze stowarzyszenie co roku ma możliwość prezentowania rzeźby i rękodzieła artystycznego podczas tej pięknej imprezy. Także w tym roku 25-26 maja własnoręcznie wykonane rzeźby wystawiali rzeźbiarze: Józef Stańczyk i Sławomir Suchodolski. Było też malarstwo Niny Kunikowskiej i Ryszarda Narkiewicza oraz niezwykła metaloplastyka Jana Wasiaka. Można także było podziwiać piękne wyroby hafciarek, koronkarek i twórczyń wykonane przez Urszulę Jędrzejczyk, Elżbietę Sarnicką, Alicję Olczak i Małgorzatę Żylińską oraz dwie nowe członkinie Agnieszkę Płocha i Agnieszkę Wilińską.


Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 2.JPG


Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 6.JPG


Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 1.JPG

Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 05 2019 15:20:54 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 77 czytań · Drukuj

śpiew Cantabile towarzyszył odrestaurowanym organom

Images: CANTABILE CANTABILE W SOKOLOWIE 2.jpg

 

 

 

W dniu 19 maja br, w kościele św. Anny w Sokołowie (pow. gostyniński), parafia p.w. Świętego Biskupa Męczennika odbyła się uroczysta msza, wzbogacona bogatą oprawą muzyczną w związku z oddaniem do użytku po renowacji zabytkowych organów. Piękny, bogaty w polichromie drewniany kościół wypełniony wiernymi, był świadkiem niecodziennego koncertu muzyki sakralnej. „Kto modli się w śpiewie ten dwa razy się modli”. Tego dnia muzycznej modlitwy było tu wyjątkowo dużo. Wykonawcami utworów wokalnych byli: Ewa Murzynowska – sopran, Joanna Domagała – śpiew i dyrygentura oraz Kameralny Zespół Wokalny Cantabile przy Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w składzie: Agnieszka Lewandowska, Maria Januszczak, Magdalena Michalska, Andrzej Horzycki, Łukasz Dembowski i Andrzej Latos. Nowe brzmienie odrestaurowanych organów zaprezentowali Jarosław Domagała oraz niewątpliwy talent muzyczny, nagrodzony już trzema pierwszymi nagrodami na konkursach pianistycznych w Polsce,

11-letni Maciuś Domagała, który wykonał na organach Fugę g-mol Georg'a Filipa Telemanna. Zaprezentowano 12 utworów wokalnych w opracowaniu czterogłosowym: Maryjo , liczna Pani,, Światłem i zbawieniem mym, Alleluja, Oto są baranki młode, Lascia ch'io pianga, Down by the riverside, I'm gonna ride, Barka, , Totus Tuus, Pan jest mocą, Nie lękajcie się, Sia hamba oraz Pie Jesu z solowymi fragmentami wykonanymi przez sopranistki Ewę Murzynowską i Joannę Domagałę. Ewa Murzynowska wykonała także solo utwór Francesco Durante Preghiera (modlitwa).

Śpiewom zespołu kameralnego Cantabile towarzyszył akompaniament w wykonaniu Jarosława Domagały i Macieja Domagały. Brzmienie odrestaurowanych zabytkowych organów towarzyszyło utworom wokalnym. Ucztę muzyczną zorganizował Łukasz Dembowski, organista kościoła św. Anny i zarazem członek zespołu Cantabile. Pięknie pod względem harmonicznym brzmiące utwory, bogaty zestaw utworów i znakomici wykonawcy z pewnością na długo zostaną w pamięci wiernych parafii p.w. Świętego Biskupa Męczennika w Sokołowie.

Andrzej Latos

Images: CANTABILE W SOKOLOWIE 1.jpg

· redakcja dnia czerwiec 03 2019 22:13:35 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 64 czytań · Drukuj

kochasz róże..., kochaj Kutno

Images: PLAKAT KOCHASZ ROZE KOCHAJ KUTNO.jpg

· redakcja dnia maj 30 2019 17:50:35 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 82 czytań · Drukuj

dla tych, którzy tworzą, chronią i upowszechniają kulturę

Images: ZYCZENIA Z OKAZJI DNIA DZIALACZAKULTURY 2017.jpg

· redakcja dnia maj 29 2019 21:27:41 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 83 czytań · Drukuj

czy Kutno pamięta o swoich honorowych obywatelach

Miejska Rada Narodowa w Kutnie, w dniu 26 maja 1959 roku, na mocy uchwały powziętej na uroczystej sesji nadała Panom Merowi miasta Dieuze (departament Moselle, Francja) Francis Liard i Jean Laurain Obywatelstwo Honorowe Miasta Kutno.

Images: DYPLOM nadania_honorowego_obywatelsktwa.jpg




Jean Laurain urodził się 1 stycznia 1921 roku w Metz. Zmarł 7 marca 2008 roku w Metz.

Ukończył liceum Fabert w Metz. W 1940 roku w wieku 19 lat rozpoczął studia filozoficzne w Nancy, tam też stał się członkiem Ruchu Oporu. Poszukiwany przez Gestapo przedostał się na teren wolnej strefy i tam podczas pobytu w Lyonie ukończył drugi rok filozofii.

Jako wolontariusz we francuskiej Armii Afrykańskiej, 6 listopada 1942 roku wstąpił do 34e Genie i w sierpniu 1944 roku brał udział w lądowaniu u brzegów Prowansji.

Po zakończeniu wojny oraz swoich studiów, został mianowany profesorem filozofii w liceum w Dieuze. Brał czynny udział w życiu społecznym i kulturalnym miasta. Jest fundatorem Młodzieżowego Domu Kultury w Dieuze, otwartego 14 czerwca 1957 roku. Kontakty z Miastem Kutno w 1950 roku, owocują podróżami i wymianą kulturalna między obydwoma miastami.

Jean Laurain opuścił Dieuze w 1961 roku i przeniósł się do Rombas. Karierę profesora filozofii zakończył w 1978 roku w Metz. Tam pełnił funkcję Radcy Generalnego Metz, dwukrotnie był wybrany na Deputowanego w departamencie Mozela, w latach 1978-1981.

Za rządów prezydenta Francoisa Mitteranda, w latach 1981-1986, zajmował stanowisko Ministra Byłych Kombatantów i Ofiar Wojny. To jego osobie m.in. zawdzięczamy ustanowienie w kalendarzu – dnia obchodów pamięci II wojny światowej w dniu 8 maja 1945 roku. Ponownie został wybrany deputowanym w kadencji 1986-1993.

Francis Liard urodził się 1 stycznia 1888 roku w Annecy. Zmarł w dniu 18 września 1970 roku w Levallois-Perret. Przybył do Dieuze w 1920 roku. Jego żoną była Anne Marie Perrein właścicielka hotelu „Lion d’Or”. W maju 1929 roku został wybrany do Rady Miejskiej Dieuze. W okresie od maja 1935 roku do marca 1965 roku sprawował funkcję mera Dieuze. Miał udział w odbudowie Dieuze, zniszczonego podczas bombardowania 9 listopada 1944 roku.

W Kutnie mówi się o czterech Honorowych Obywatelach Miasta, którymi są: dr Antoni Troczewski, Eugeniusz Filipowicz, Stanley Musiał i Edward Piszek. W związku z powyższym podjęliśmy próbę rozwikłania zagadki powyższego dyplomu.

W Biurze Rady Miasta Kutno brak było informacji na temat Honorowego Obywatela Miasta Kutna Francis Liard, ani tych dotyczących nadania mu Honorowego Obywatelstwa, ani też ewentualnego, późniejszego pozbawienia go tego tytułu. Po odbyciu kwerendy w Archiwum Państwowym w Płocku Oddział w Kutnie odnaleźliśmy stosowne dokumenty.

W protokole z posiedzenia Miejskiej Rady Narodowej w Kutnie z 26 maja 1959 roku w punkcie nr 4 porządku obrad jest interesujący nas zapis – Nadanie dyplomów honorowych obywateli miasta Kutna dla Mera miasta Dieuze pana Liard i profesora filozofii pana Laurain. Poniżej jest informacja: Sekretarz Prezydium M.R.N. Obywatel Walczak Eugeniusz – zreferował sprawę nadania obywatelstwa honorowego miasta Kutna dla Mera miasta Dieuze pana Liard i profesora filozofii pana Laurain. Stwierdził, że miasto Kutno nawiązało współpracę z francuskim miastem Dieuze. Jest ono związane z historią walk z okresu II wojny światowej i obroną bohaterską miasta przed Niemcami przez I Dywizję Grenadierów Polskich. Do zacieśnienia współpracy między miastem Dieuze a Kutnem najbardziej przyczynili się P.P. Liard i Laurain. Jedną z form tej współpracy jest stała wymiana młodzieży w okresie letnim. Inicjatywę tę powzięły władze miasta Dieuze. Sprawa zacieśnienia współpracy między miastem Dieuze a miastem Kutnem jest czynnikiem umocnienia przyjaźni między narodem polskim i francuskim. Wobec powyższego Sekretarz P. M.R.N. – Obywatel Walczak Eugeniusz przedłożył projekt uchwały w sprawie nadania obywatelstwa honorowego P. Liard i P. Laurain.

Przewodniczący Sesji – Obywatel Radny Sodulski Stefan przedłożony projekt uchwały poddał pod glosowanie, w wyniku czego zapadła jednogłośnie.

Uchwała Nr. 16/59

Uchwała ta stanowi załącznik do niniejszego protokołu.





 



Images: PLANDIEUZE Z ULICA KUTNOWSKA.JPG

 




W Dieuze, by upamiętnić walki polskich żołnierzy z Niemcami, jedna z ulic nosi imię I Dywizji Grenadierów Polskich. Natomiast współpraca pomiędzy dwoma zaprzyjaźnionymi miastami Kutnem i Dieuze została uwieczniona w Dieuze nazwą ulicy – i tak oto w tym francuskim mieście do dziś jest ulica Kutnowska, która powstała na przełomie lat 1950/1960. Zapraszamy do przeczytania artykułu w Kutnowskich Zeszytach Regionalnych tom 20 z 2016 roku  bożeny Gajewskiej i Łukasza Maciejewskiego pt. "Jean Laurain i Francis Liard - Honorowi Obywatele Miasta Kutna. Nieznani czy zapomniani?"





Bożena Gajewska



· redakcja dnia maj 29 2019 21:24:47 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 87 czytań · Drukuj

zapraszamy na wyjazd edukacyjny do Muzeum Żydów Mazowieckich w Płocku

 

Zapraszamy mieszkańców Kutna na wyjazd edukacyjny do Muzeum Żydów Mazowieckich w Płocku . Wyjazd jest organizowany przez TPZK w ramach zadania publicznego pn. „Na krawędzi pamięci…, rzecz o kutnowskich Żydach” dofinansowanego ze środków Prezydenta Miasta Kutno i jest bezpłatny. Wyjazd nastąpi w dniu 25 czerwca 2019 roku (wtorek)
Zbiórka o godz. 11.50  na przystanku przy ul. Kościuszki naprzeciw  Stadionu Miejskiego.

Wyjazd z Płocka około godz. 20.oo, powrót do Kutna około godz. 21.oo.


Zapisy w Dworku modrzewiowym przy ul. Narutowicza 20 we wtorki w godz. 16.oo- 19.oo


W programie:
godz.13.oo - zwiedzanie muzeum,
godz.14.oo -  lekcja muzealna,
godz.15.oo - spacer śladami Żydów mazowieckich,
godz. 15.3o - czas wolny,
godz. 17.3o - przybycie na koncert,
godz. 18.oo – wysłuchanie koncertu pn. „Szalom na Kwiatka. Magia muzyki  kameralnej”,


W ramach cyklu „Szalom na Kwiatka” wystąpi duet, który tworzą klarnecistka Anna Gut i Piotr Kopietz grający na akordeonie. Wykonają utwory m.in. Henryka Warsa, Władysława Szpilmana, Jerzego Petersburskiego, Artura Golda i innych. Ponadto zaprezentują koncertowe opracowania melodii i tematów żydowskich.
Gut & Kopietz Duo na swój występ zapraszają w następujący sposób: „Bogata różnorodność programowa, niebanalne i zaskakujące, własne aranżacje wykonywanych utworów oraz niezwykłe możliwości techniczne i sonorystyczne instrumentów – akordeonu i klarnetu – to gwarancja wyjątkowej i niezapomnianej muzycznej uczty”.

 


Images: logo kutno.jpg

 

Zadanie publiczne pn. „Na krawędzi pamięci…, rzecz o kutnowskich Żydach” jest dofinansowane ze środków Prezydenta Miasta Kutno


Bożena Gajewska

· redakcja dnia maj 29 2019 20:08:31 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 89 czytań · Drukuj

Księgozbiór naszej Biblioteczki Różanej robił wrażenie

Images: BIBLIOTECZKA ROZANA W KDK 1.JPGTak prezentowaliśmy naszą biblioteczkę Różaną podczas pikniku w siedzibie KDK w ostatni weekend. Dziękujemy mieszkańcom Kutna, którzy odważyli się sprawdzić swoją wiedzę na temat tradycji różanej. Członkowie TPZK służyli swoją wiedzą i czasem: Anna Milczewska, Wiesław Kotliński, Zofia Gutowska, Sławomir Małas, Danuta Kawka, Ewa Walczak, Barbara Borcińska, Anna Kryściak, Halina Reszka, Barbara Ratajczyk, Henryka Sieradzon, W ten oto sposób promowaliśmy naszą historię w ramach zadania publicznego pn. „Kochasz róże…, kochaj Kutno” dofinansowaną przez Prezydenta Miasta Kutna.


Jeśli chcielibyście zajrzeć do naszej Biblioteczki Różanej, to zapraszamy Was do siedziby Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej przy ul. Narutowicza 20 we wtorki w godz. 16.oo-19.oo – tu właśnie można obejrzeć lub wypożyczyć książki o tematyce różanej.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych tematyką różaną, odmianami krzewów różanych, sadzeniem i pielęgnacją róż, a także historią i ciekawostkami związanymi z różami do odwiedzenia nas.

Bożena Gajewska





Images: BIBLIOTECZKA ROZANA W KDK 3.JPG Images: BIBLIOTECZKA ROZANA W KDK 4.JPG

· redakcja dnia maj 27 2019 23:02:02 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 93 czytań · Drukuj

Kulmhof - miejsce odzyskiwane z niepamięci

Images: KULMHOF WYJAZD EDUKACYJNY 2019 4.jpg23 maja 2019 roku, kutnowska młodzież ze Szkoły Podstawowej nr 9 w Kutnie pod opieką Joanny Lach-Skrzyneckie i Iwony Pietrzak, Zespołu Szkół nr 2 im. dr Antoniego Troczewskiego w Kutnie pod opieką Grzegorza Wojtasiaka oraz Katolickiego L O SPSK w Kutnie pod opieką Moniki Wiśniewskiej oprowadzana przez przewodników, zwiedzała były niemiecki Obóz Zagłady Kulmhof w Chełmnie nad Nerem (http://chelmno-muzeum.eu/pl/). To w tym obozie zostali zamordowani kutnowscy Żydzi. Młodzież złożyła pod tablicą upamiętniającą zagładę kutnowskich Żydów wiązankę biało-czerwonych kwiatów (tablica została ufundowana przez mieszkańców Kutna i uroczyście odsłonięta w 2006 roku. Podczas tej uroczystości byli w Chełmnie obecni mieszkańcy Kutna, w tym liczna grupa kutnowskich harcerzy). Wyjazd młodzieży został zorganizowany przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w ramach realizowanego projektu „Na krawędzi pamięci… rzecz o zagładzie kutnowskich Żydów”, który jest dofinansowany przez Prezydenta Miasta Kutno. Opiekę nad zwiedzającymi ze strony TPZK sprawowała Halina Głogowska (fotografie obrazujące ten artykuł są jej autorstwa).

Chełmno nad Nerem leży tylko godzinę jazdy samochodem z Kutna, za miejscowością Koło. Warto wybrać się tam, by zobaczyć na własne oczy, jak przerażający los spotkał mieszkańców Kutna podczas okupacji niemieckiej.

Images: KULMHOF WYJAZD EDUKACYJNY 2019 1.jpgPodczas II wojny światowej obóz ten był ośrodkiem masowej, natychmiastowej zagłady Żydów w Kraju Warty (Warthegau). Został uruchomiony w grudniu 1941 r., a więc jeszcze przed konferencją z Wannsee. (20 stycznia 1942), na której w ścisłym gronie niemieckich prominentów hitlerowskiej służby państwowej, formalnie podjęto decyzję o eksterminacji ludności żydowskiej. Jest zatem wybitnym dowodem na to, że niemiecka koncepcja fizycznej zagłady Żydów była dużo wcześniej wpisana w wizję polityki nazistowskiej. Konferencja w Wannsee stanowiła tylko uruchomienie na szeroką skalę machiny, której próby były wykonywane zawczasu. Decyzja o eksterminacji Żydów z Kraju Warty zapadła prawdopodobnie już w połowie roku 1941.

Celem obozu była eksterminacja ludności żydowskiej z terenu "Kraju Warty" (Wartheland), wcielonego do Rzeszy. W mniejszym stopniu obóz ten przyjmował także transporty Żydów z zagranicy, transporty romskie oraz Polaków nie-Żydów. Obóz ten był pierwszym założonym przez Niemców na terenie przedwojennej Polski, w którym przeprowadzano masową zagładę. Komendant KL Auschwitz, Rudolf Hoess odbył nawet wizytę studyjną w obozie w Chełmnie, aby zapoznać się ze spalinowymi metodami gazowania ludzi. Pierwszym komendantem obozu był Herbert Lange, od marca 1942 roku obozem kierował Hans Johann Bothmann.

Images: KULMHOF WYJAZD EDUKACYJNY 2019 3.jpgLokalizacja obozu została obrana ze względu na warunki szczególnie sprzyjające mechanice zbrodni - w miejscu zalesionym, odludnym, na piaszczystych gruntach, centralnie położone w "Kraju Warty" oraz posiadające dobre połączenia drogowe i kolejowe. Okolicznych mieszkańców wysiedlono. Na terenie obozu zaadaptowano budynek dawnego pałacu.

Pierwszy transport przybył 8 grudnia 1941. Z początku były to transporty ciężarówek - najpierw Żydów z okolicznych gett, następnie Cyganów z oddalonej o 60-70 km Łodzi, wreszcie łódzkich Żydów. Ludziom z transportów obiecywano pracę w głębi Rzeszy a Kulmhof przedstawiano jako obóz tranzytowy. W tym celu, po rozebraniu i pozostawieniu bagaży kierowano transporty, wyposażone w mydła i ręczniki, do "dezynfekcji". Tą ostatnią okazywały się być ciężarówki, których wydech spalinowy był wpuszczany do środka. Ciężarówkami odwożono zagazowanych ludzi kilkaset metrów dalej i grzebano w olbrzymich masowych grobach. Latem 1942 roku fermentacja płytko pogrzebanych ciał powodowała zaduch, który zdradzał miejsce masowej kaźni. Podjęto wówczas decyzję o wykopywaniu ciał i spaleniu. Dla dalszych transportów utworzono krematoria. Na miejscu ponownie zakopanych prochów zasadzono las.

Specjalne komanda więźniów sortowały bagaże ofiar, grzebały ciała oraz pracowały przy funkcjonowaniu obozu. Większość tych osób umierała bardzo szybko, ze względu na panujące warunki i częste egzekucje. Osoby pracujące przy grzebaniu zwłok na ogół traciły psychiczną zdolność do pracy w ciągu kilku-kilkunastu dni i były rozstrzeliwane. Jedynie kilku więźniów zdołało uciec.

W 1942 roku zlikwidowano w ten sposób wszystkie okoliczne getta. Prawdopodobnie ze względu na marne rezultaty gazowania spalinami, może także ze względu na perspektywy rozwoju obozu Auschwitz, podjęto decyzję o zaniechaniu działalności w Chełmnie. 7 kwietnia 1943 wysadzono pałac i zniszczono krematoria. Obóz uruchomiono jeszcze na krótko w 1944 roku, tuż przed wkroczeniem na te tereny Armii Czerwonej. Wówczas zamordowano ostatnich więźniów łódzkiego getta, głównie wykwalifikowanych rzemieślników trzymanych na potrzeby wojska niemieckiego.

W obozie pracowało stale około 120-130 SS-manów. 70 nazwisk oprawców udało się po wojnie ustalić. Wśród nich 40 przeżyło z pewnością wojnę, a tylko 12 stanęło przed sądem w Niemczech - większość zwolniono z kary. Dwie osoby udało się osądzić w Polsce i te dostały wyroki śmierci.

Bardzo trudno ustalić liczbę ofiar obozu w Chełmnie. W 1945 roku pojawiała się zdecydowanie nieprawdopodobna liczba 1 300 000. Przyjmując na podstawie zeznań świadków oraz analizy resztek materialnych, że potencjał mordowania wynosił około 1000 osób dziennie, należałoby przyjąć 330-350.000 osób. Biorąc za podstawę liczby Żydów w "Kraju Warty", oraz znane transporty do innych obozów należałoby sądzić, że ogół zamordowanych to 220.000 ludzi. Większość badaczy przyjmuje liczby w granicach 200-250.000 ofiar. Faktem jest, że zgładzono Żydów z "Kraju Warty". Zamordowano też ok. 5000 Cyganów, jak i nie-żydowskich Polaków, w tym księży i grupę dzieci z Zamojszczyzny oraz czeskiej wsi Lidice.

Podziemie Polski Walczącej przekazywało począwszy od marca 1942 roku nieliczne, zdobyte informacje o wydarzeniach w Chełmnie rządom wolnych państw.

Bożena Gajewska

· redakcja dnia maj 27 2019 22:02:34 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 93 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!